( 237 ) 



en, voor zoo verre het de toenmalige toestand der weten- 

 schap toeliet, consequent toegepast, maakte die theorie voor 

 het eerst een bepaald onderscheid tusschen atoom, mole- 

 cule en equivalent, in den zin, als hierboven besproken is. 

 Zij hield rekening van de betrekkelijke volumina der gas- 

 vormige verbindingen, deed de eerste goed gelukte poging 

 tot eene klassifikatie in den chaos der organische stoffen, 

 waartoe zij zoowel op de overeenkomst in de scheikundige 

 functiën en ontledingen als op de genetische betrekkingen 

 der stoffen onderling het oog vestigde, en vergeleek einde- 

 lijk alle goed bekende stoffen met eenige weinige zeer een- 

 voudige uit de anorganische natuur die hij typen noemde. 

 Dit laatste vooral deed haar onder den naam van nieuwere 

 typentheorie bekend worden, in tegenstelling der vroegere 

 typen van dumas en anderen. 



Gerhardt zelf, die vier typen aannam, namelijk 1°. wa- 

 ter, 2°. chloor waterstof, 3°. ammonia en 4° waterstof, deed 

 reeds opmerken, dat het kenmerk, zijner typen ook voorna- 

 melijk daarin bestond, dat in den tweeden en vierden slechts 

 monohydrische radikalen, in den eersten altijd een dihy- 

 drisch, in den derden altijd een trihydrisch radikaal aan- 

 wezig zijn. 



Op de grondslagen door gerhardt gelegd heeft men in 

 de laatste jaren voortgebouwd, terwijl men enkele misstel- 

 lingen verbeterde, zoo als b.v. het wegnemen van zijn ty^ 

 pus chloorwaterstof, die zamenvalt met den typus waterstof. 



Menigvuldige, proeven hebben geleerd, dat er niet slechts 

 mono-, di- en trihydrische rac[ikalen worden aangetroffen maar 

 ook hooger polyhydrische, en zulks niet alleen onder de za- 

 mengestelde maar ook onder de enkelvoudige radikalen of 

 elementen. — De gezigtseinder is verder uitgestrekt ge- 

 worden; stoffen van organischen en anorganischen aard zijn 

 erkend geworden, als geregeerd door dezelfde scheikundige 

 wetten, en het is mogelijk geworden eene onverwachte een- 

 heid op te sporen in de scheikundige functiën der stoffen, 



