( 238 ) 



die als anorganische en organische, of als enkelvoudige en 

 zamengestelde onderscheiden werden. 



In het bijzonder heeft in den allerlaatsten tijd de hydri- 

 citeit der elementen of enkelvoudige radikalen de aandacht 

 getrokken, en zijn er pogingen aangewend om uit die hy- 

 driciteit het ontstaan of tot stand komen der zamenge- 

 stelde stoffen en ook het bestaan der zamengestelde radi- 

 kalen, hetzij organische, hetzij anorganische, te verklaren. 

 Het beginsel van de hydriciteit der elementen, zegt würtz 

 teregt, wordt een grondzuil der tegenwoordige scheikunde. 



Uit datzelfde beginsel (en dit is juist hetgeen gerhardt 

 nog niet volkomen inzag) uit clatzelfde beginsel vloeit ook 

 de typentheorie als noodwendig gevolg voort. — Want, 

 de hydriciteit der enkelvoudige en zamengestelde radikalen 

 eenmaal erkend zijnde, leert de ervaring, dat alle bestaande 

 stoffen eene zoodanige zamenstelling hebben, dat de som 

 der hydriciteiten van de daarin bevatte radikalen eene 

 evene is. — Stelt men de hydriciteit van een monohy- 

 drisch radikaal door een . bepaald teeken voor, dan zal dus de 

 eenvoudigste geïsoleerd bestaanbare stof, die met twee hydri- 

 citeiten overeenkomt, door het dubbel van dit teeken wor- 

 den voorgesteld. — Dit geldt zelfs van de elementen, die, 

 in geïsoleerden toestand, beschouwd worden als bevattende 

 twee atomen in één molecule. — Het teeken der hydri- 

 citeit kan willekeurig gekozen worden, en. men zou waar- 

 schijnlijk veel misverstand en verwarring van begrippen 

 hebben vermeden, indien men daartoe een nieuw teeken, 

 buiten alle betrekking met de .teekens onzer scheikundige 

 formulen, had aangenomen. Nu echter het teeken H, dat 

 ook één atoom waterstof voorstelt, in gebruik is gekomen, 

 kan men het blijven gebruiken, mits men het opneme in 

 den zin dat het in het algemeen een monohydrisch radi- 

 kaal voorstelt, dus niet in de beteekenis van waterstof met 

 hare bijzondere eigenschappen, maar als waterstof in zoo- 

 verre zij de verbindingswaarde één voorstelt. Verkieslijker 



