( 251 ) ' 



dat men naar aanleiding van sommige ontledingen eener 

 stof in deze veronderstelt met een ander radikaal, hetwelk 

 ten gevolge van andere, reactiën in diezelfde stof kan wor- 

 den aangenomen. 



7°. Zij omvat alle mogelijke oorspronkelijke organische 

 radikalen en biedt de gelegenheid aan, bij elk hunner de 

 afgeleide of gesubstitueerde radikalen te rangschikken, ter- 

 wijl tevens duidelijk uitkomt welke radikalen daarentegen 

 onbestaanbaar zijn. 



Ik moet nu nog het beginsel wettigen, waarvan ik bij 

 de constructie van de cubische rangschikking ben uitge- 

 gaan, namelijk dat het maximum van waterstofatomen van 

 een radikaal nooit meer dan 2?i -f- 1 bedraagt als het 

 aantal koolstofatomen door n wordt voorgesteld. Dat be- 

 wijs valt niet moeijelijk. De waters tofrijkste koolwaterstof- 

 fen immers, die tot nu toe bekend zijn, bevatten nooit meer 

 dan 2n -f- 2 atomen waterstof op n atomen koolstof. Deze 

 stoffen zijn wat men wel noemt verzadigd, dat is zij zijn 

 onvatbaar om zich onmiddellijk met andere stoffen van wel- 

 ken aard ook te verbinden. Ze kunnen dus geene radika- 

 len zelve zijn, maar zijn verbindingen van radikalen; het 

 zijn moleculen, die, zoo ze tot de eenvoudigste verbindin- 

 gen behooren, uit één atoom van een monohydrisch radi- 

 kaal verbonden met ééu atoom van een ander of van het- 

 zelfde monohydrische radikaal moeten bestaan. Is nu het 

 eene monohydrisch radikaal waterstof (dit toch is het eenige 

 monohydrische element in de koolwaterstoffen), dan blijft 

 als ander monohydrisch radikaal de groep -6 n H2n4-i- De 

 waterstofrijkste zuurstofvrije radikalen worden dus door de 

 formule -GnH2n+i uitgedrukt en zijn alle monohydrisch. 

 Overigens is deze beschouwing niet nieuw en' de koolwa- 

 terstoffen van de formule -Bn H2 n + 1 worden vrij algemeen 

 door de typische formule €» Ho « -f 1 . H voorgesteld. Zeer 



