* .( 257 ) 



waarvan wij er vele kennen. Immers alle reactiën dezer 

 laatste verbindingen leiden er toe om ze te beschouwen, 

 niet als verbindingen van een radikaal -B n H2 n -+- 2 met 1 

 of 2 of 3 atomen zuurstof, maar als uitgedrukt door de 

 formulen ^H2n+i| A BnB 2n \ A en -6«H 2 «-i r 



Ze ontstaan, nooit door dadelijke oxydatie van •6 w H2n + 2 

 maar alleen dan als men het radikaal -G n H2n+i, dat 

 hierin aanwezig is, in andere verbindingen overvoert of 

 er voor de vorming der beide laatste stoffen waterstof aan 

 onttrekt. 



Ik moet thans nog terugkomen op de hydriciteit der 

 organische radikalen, die, volgens mijne voorgestelde rang- 

 schikking, afhankelijk is van de waarde van m, dat is van 

 het aantal atomen waterstof dat ze minder bevatten dan de 

 radikalen •OnH2n-f-i. Hierbij heb ik niets anders gedaan 

 dan een beginsel over te nemen, door sommige scheikun- 

 digen reeds opgesteld en tegenwoordig door velen gehul- 

 digd; namelijk de hydriciteit van een radikaal vermeerdert 

 met eene éénheid voor elk atoom waterstof dat het ver- 

 liest. — Uitgaande van de eerste homologe reeks -G n 

 H2»+i, die monohydrisch is, zullen dus alle organische 

 radikalen met een oneven aantal waterstof atomen ook on- 

 even-hydrisch zijn, die met een even aantal daarentegen 

 ook eene evene hydriciteit bezitten. Men krijgt dus de reeks: 



■G»H2n+ 1 . monohydrisch 



■Gn H2 n dihydrisch 



■G» H2 n-l trihydrisch 



■Bn H2 n- 2 tetrahydrisch t 



■Bn H2 n— 3 pentahydrisch 



&n H2 n-4 hexahydrisch. 



enz. 



Raadplegen wij nu de ervaring, dan vinden wij wel is waar 



VERSL. EN MEDED. AFD. NATÜÜRK. DEEL XVII. 17 



