( 258 ) 



voorbeelden genoeg om aan te nemen dat zulk een e wet wer- 

 kelijk bestaat, maar tevens ontmoeten wij een zoo groot 

 <?etal van uitzonderingen ten aanzien van de absolute grootte 

 der hydriciteit, dat wij de wet zonder nadere toelichting 

 niet als algemeen kunnen laten gelden, Naar mijne mee- 

 ning moet zij door eene nieuwe wet worden aangevuld, en 

 wel door de volgende: 



De hydriciteit of verbindingswaarde der organische radi- 

 kalen, met uitzondering van degenen, die tot de oorspron- 

 kelijke formulen ^H2n+i en -G«H2n of tot de daarvan 

 afgeleide belmoren, kan verspringen rn^et twee of een veel- 

 voud van twee. — Dat de radikalen van de formulen 

 -G n H2 n + 1 en -G n Ho n en de daarvan afgeleide geene 

 hoogere hydriciteit als één kunnen aannemen, volgt reeds 

 uit het bij de koolwaterstoffen besprokene, toen wij opmerk- 

 ten, dat de waterstcfrijkste verbindingen -Gn H2 n + 1 . H 

 tot formule hebben. — Indien die radikalen -6»H2n-f 1 

 polyhydri?ch waren, dan zouden er verbindingen moeten 



m 



bestaan b.v. van de formulen -6 n H2 n+ i . H 3 of van de 



IV 



formule -6«H2n.H 4 en zulke verbindingen zijn onbekend. 

 Dat de monohydrische geene geringere waarde kunnen heb- 

 ben, spreekt van zelf, en dat de dihydrische -On H2 n geene 

 geringere waarde kunnen aannemen, daarvoor spreekt de 

 ondervinding, dat men nergens met zekerheid eene versprin- 

 ging van hydriciteit van minder dan twee heeft aangetoond. 

 De voorgestelde wet vindt eene bevestiging in een tal 

 van feiten, genoeg, naar mijn inzien om haar voorloopig 

 op te stellen; en het zijn niet alleen feiten aan de orga- 

 nische vefbindingen ontleend, die er voor spreken, maar 

 ook onder de anorganische verbindingen zijn er zoo veel 

 voorbeelden van te vinden, dat ze waarschijnlijk in een 

 ruimeren zin zal kunnen worden opgevat dan ik er zoo 

 even aan gegeven heb. 



