( 310 ) 



emmetropisch is, en dit geldt, in waarheid, dan ook doorgaans 

 van beide. Emmetropie is intusschen het resultaat van ver- 

 schillende factoren, en wel vooral van den krommingsstraal 

 der cornea, van de ligging en den brandpuntsafstand der kris- 

 tallens en van de lengte der gezigtsas, die elk voor.zich in 't 

 emmetropische oog vrij aanmerkelijk kunnen verschillen, maar 

 zich dan onderling compenseren. Welnu, de gelijkheid bij 

 hetzelfde individu gaat doorgaans zoo ver, dat, zoo als tal- 

 rijke metingen mij leerden, de krommingsstraal der cor- 

 nea voor de beide oogen bijna volkomen overeenstemt, 

 waaruit men nu verder besluiten mag, dat ook ligging 

 en vorm der kristallens en lengte der gezigtsas voor de 

 twee oogen van hetzelfde individu minder van elkander ver- 

 schillen, dan voor emmetropische oogen in 't algemeen. 

 In het verloop der subconjunctivale bloedvaten, in velerlei 

 eigenaardigheden van het gezigtszenuwvlak en zijne bloed- 

 vaten, in de entoptische figuur der kristallens, voor de 

 ligging der gele vlek, in betrekking tot de hoornvliesas, 

 is in 't algemeen eene zekere overeenkomst ook niet te 

 miskennen ; ja, voor de asymmetrie der cornea (de ongelijke 

 kromming in verschillende meridianen) bestaat er symmetrie 

 tusschen regter- en linkerzijde. 



Dit alles is de regel. Als uitzondering nu komt het 

 voor, dat beide oogen oorspronkelijk veel van elkander ver- 

 schillen, ' bepaaldelijk ook ten opzigte van den refractie-toe- 

 stand. In de litteratuur is hieromtrent weinig of niets te vin- 

 den. Ik heb daarom gemeend, dat de resultaten, door het 

 onderzoek van vele duizenden oogen verkregen, verdienen 

 te worden medegedeeld. 



Opmerkelijk is vooreerst, dat verschil in refractie der 

 oogen doorgaans gepaard gaat met asymmetrie van andere 

 deelen, bepaaldelijk van de oogholte en van de beenderen, 

 die haar zamenstellen, zoodat zoowel in den vorm van het 

 voorhoofd als van het aangezigt het verschil der oogen zich 



