( 313 ) 



ongelijke oogen, binnen de grenzen der gemakkelijke con- 

 vergentie, binoculair gezien worden. Dit komt in vele ge- 

 vallen, zelfs bij aanzienlijk verschil in refractie, voor. De 

 ervaring namelijk leert, dat, in weerwil der ongelijke 

 grootte en ongelijke scherpte, de beelden der beide net- 

 vliezen elkander voor de waarneming ondersteunen : niet 

 alleen worden het ligchamelijke en de afstand juister beoor- 

 deeld, maar zelfs de scherpte van 't zien en de gemak- 

 kelijkheid van lezen, schrijven enz. kunnen er bij winnen. 

 Dit kan ons trouwens niet bevreemden. Vooreerst zijn er 

 reeds voor normale en gelijke oogen geene absolute iden- 

 tische of corresponderende punten, en zeker is dit veel 

 minder nog te wachten, wanneer, bij oorspronkelijke onge- 

 lijkheid der beide oogen, de voorwaarde, om die punten 

 door oefening meer en meer aan eene symmetrische ligging 

 te verbinden, ontbrak. Ten anderen, zoo als nader blijken 

 zal, vallen de zwakke tinten van diffuse beelden terstond 

 weg, wanneer het scherpe beeld van het tweede oog er zich 

 mee verbindt. Bij het onregelmatig astigmatisme, verschil- 

 lend voor beide oogen, komt eene merkwaardige zamen- 

 werking voor van twee ongelijke beelden *). En hoe on- 

 gelijk in grootte en scherpte zijn, bij gelijke oogen, niet 

 dikwijls de netvliesbeelden van een nabijgelegen voorwerp, 

 van ter zijde door beide oogen aangezien ! In waarheid sto- 

 rend wordt het tweede oog zelden, tenzij het ten gevolge 

 van verduistering veel diffuus licht tot het netvlies laat 

 doordringen; en dat ook dan die stoornis nog geen regel 

 is, bewijst zoowel het zeldzame afwijken van een door ca- 

 taract aangedaan oog als de mogelijkheid, dat de cataract 

 geheel ongemerkt op 't eene oog tot stand komt. 



Om zich te overtuigen, of beide oo^en aan het zien 



Verg. Ametropie en hare geuolgen. 1860. bl. 116. 



