( 3 ) 



het bovenaangehaalde werk van miquel, 14. Zij groeijen, gelijk 

 horsfield opmerkte, meestal in de wonden der bergen, tusschen 

 de 5 en zevenduizend voet boven de oppervlakte der zee 



De plaats, die A. coenosciadicum onder de beschreven soorten 

 behoort in te nemen, is nabij die, welke door blume, horsfield 

 en reinwardt op Java verzameld en door den eerstgenoemde 

 als A. montanum beschreven is *). Zij onderscheidt zich daar- 

 van allereerst door het rijkbloemige zamengestelde (niet enkelvou- 

 dige 4 — 6-bloemige) scherm, en door het niet ontwikkeld zijn 

 der bovenste stengelleden, waardoor de bovenste bladen dicht 

 opeengedrongen staan en de bloei wij ze (ongesteeld) onmid- 

 dellijk op de bladen volgt. Yoorts zijn de bladen in het ge- 

 heel grooter, betrekkelijk tot hare lengte breeder, meer eivormig, 

 en, vooral de bovenste, aan den voet afgerond. De steunblaadjes 

 zijn bij A. montanum bl. meer langwerpig en stomp, bij .4. coe- 

 nosciadicum breeder, soms even breed als lang en bij de middel- 

 bladen bijna spits of aangrespitst. ' De bloemen zijn bij deze 

 laatste soort iets kleiner, de kelkslippen betrekkelijk breeder, bijna 

 tweemaal korter; ook is de snavel der helmknoppen, die bij 

 A. montanum bl. ongeveer de helft van de lengte der geheele 

 anthera inneemt, hier doorgaans iets korter, nl. \ der anthera, 

 In sommige opzigten is er dus grooter overeenstemming met A. 

 paucijiorum bl. die inderdaad als de naast verwante moet worden 

 beschouwd., ofschoon de zeer arme (1 — 3-bloemige) inflorescentie 

 en de vliezig doorschijnende bladen haar een meer afwijkenden 

 habitus verkenen. 



Wat de beharing betreft worden (bennet in horsfield PI. 

 jav. rar. p. 92 tab. 22) de bladen van A. montamim bl. als 

 verspreid behaard beschreven, en vertoont de afbeelding zelfs in 

 't geheel geen haren op de bladen, terwijl bij onze plant eene 

 sterke recht opstaande beharing terstond in het oog valt. Intus- 

 schen is mij gebleken, dat verschillende exemplaren van A. mon- 

 tamim, ten opzichte van de meerdere of mindere dichtheid der 

 beharing, nog al uiteen loopen, en dat enkele in dat opzicht 

 zelfs zeer nabij komen aan A. coenosciadicum, terwijl de bloera- 



*) A. boragineum ijl. onderscheidt zich terstond door de bloeiwijze, die aldaar geen 

 scherm-, maar een tuihormige cyma is, voorts door vorm en grootte der bladen enz. 



1* 



