( 41 ) 



De polygonale lijn werd nu vervangen door de kromme lijn, 

 voorgesteld door de vergelijking (A). Het bleek dat de toppen 

 der ordinaten, uit de proefnemingen bepaald, ten naasten bij met 

 de kromme lijn samenvielen. 



Het is duidelijk, dat door deze handelwijze de uitzetting bij 

 130° enkel bepaald wordt door de twee proefnemingen bij de 

 naastb ij gelegene temperaturen, te weten bij 140°, 12 (Derde 

 serie, 3 e proef) en 159°, 25 (Derde serie, 4 e proef;. Men had, 

 in plaats van de uitzetting bij 150° aan de graphische con- 

 structie te ontleenen, haar even goed, zoo niet gemakkelijker 

 en nauwkeuriger door eene berekening met evenredige deelen 

 kunnen vinden. Deze opmerking is eveneens van toepassing 

 op de waarde voor de uitzetting bij 300° verkregen. Hier 

 echter doet zich nog de bijzonderheid voor, dat de hoogste tem- 

 peratuur, tot welke het kwik verwarmd werd, namelijk 29 9°, 19, 

 op weinig na met 300° zamenvalt. De waargenomene uit- 

 zetting bij de naastbij gelegene temperatuur 289°, 41 kan slechts 

 van zeer geringen invloed zijn op de berekende uitzetting voor 

 300°, naardien zij alleen moest dienen om de kleine vermeer- 

 dering van uitzetting te bepalen, die het kwik tusschen 29 9°, 19 

 en 300° ondergaat. 



Men kan zich gemakkelijk overtuigen, dat eene eenvoudige 

 berekening met evenredige deelen nagenoeg dezelfde uitkomsten 

 oplevert, als die welke regnault aan zijne graphische construc- 

 tie ontleende. Men vindt namelijk in de tabel der derde serie 

 Proef 3, A140,12 = 0,025611 

 4, A159,25 = 0,029112 



10, A299,19 = 0,055738 



11, £289,41 = 0,053827. 

 Uit de beide eersten vindt men : 



A150 = 0,27419; 

 uit de beide laatsten 



£300 » 0,055896. 

 Regnault leidde uit zijne graphische constructie af 

 A150 « 0,027400 

 A300 - 0,055900. 

 De vergelijking der waarden, voor Al 50 en A300 langs 

 twee verschillende wegen verkregen, kan dienen om te beoor- 



