( 51 ) 



die aan andere waarnemingen ontleend is. De kolom h! -f- h'\ 

 welke de belangrijkste temperatnur-herleiding moet ondergaan, 

 was wel is waar in het a] gemeen niet groot, maar zij bereikte 

 toch in sommige gevallen het 3 X T deel van de geheele verwarmde 

 kolom. 



Bij de berekening der waarnemingen, gedaan naar de tweede 

 methode, ging men uit van de gelijkheid der drukkingen door 

 de beide kwikzuilen op het horizontale vlak XY uitgeoefend. 

 Noemen wij hier h den afstand der vlakken X"Y'', en ir ij en /■' 

 dien der vlakken X"Y" in .r //, dan vindt men : 



H' Dï + h '^ = H \h -f- 'k l + &") Df, 

 of 



H' Dr = HDö — (// — //' — *") Dt {c) 



waaruit volgt 



H' 

 1 + ^t = --g- - __—, . ■■■(</) 



i + h ~~ ' i + * 



Deze formule is niet alleen voor de berekening veel gemak- 

 kelijker dan de vorige, maar zij stelt ook veel nauwkeuriger de 

 uitkomst van elke waarneming voor. De kolom //' + /)■' be- 

 hoeft niet tot de temperatuur T herleid te worden, de herlei- 

 ding geschiedt tegelijk met die der kolom H tot 0°, dat is 

 tot eene temperatuur, welke veel meer nabij komt aan die, welke 

 deze kwikzuilen werkelijk bezaten. Men had zich, door de ver- 

 gelijking (a) in de gedaante (c) te schrijven, het voordeel van 

 eene meer gemakkelijke en juiste berekening ook bij de waar- 

 nemingen naar de eerste methode kunnen verschaffen. 



Doch de berekening naar de formule, .//) heeft altijd nog 

 het nadeel, dat men de uitzetting van kwik moet kennen tus- 

 sen en 0° eu >>°, de temperatuur der koude kwikzuil. B kg na ut/r 

 heeft er namelijk wegens de groote lengte der kwikkolom CD 

 van moeten afzien, hare temperatuur door smeltend ijs standvas- 

 tig op 0° te houden. De kwik kolom werd afgekoeld dooreen 

 stroom koud water, waarvan de temperatuur door middel van 

 kwikthermometers bepaald werd. De waarnemingen kunnen dus 



4* 



