( 103 ) 



heer co m mus er twee gezien, die hij beide zegt te 2 U 30 m 9s 

 zichtbaar geworden te zijn, k is zonder twijfel identiek met 

 de door mij c genoemde, de door ZEd. I genoemde is door 

 mij niet opgemerkt. 



Zoo is de protuberance b niet door den Heer commijs, en 

 eene kleine protuberance die evenals de k en / van den hr. 

 commijs rechts ontstond van c } wei door de hh. ehnle en rovers, 

 doch niet door den hr. commijs en mij opgemerkt. 



Na de totaliteit verdwenen de protuberancen aan de boven- 

 zijde der zon, waar het licht doorbrak, onmiddellijk, alleen a 

 bleef nog eenigen tijd zichtbaar, volgens den hr. ehnle nog 

 l m 15 s . Deze protuberance is ook door denzelfden waarne- 

 mer voor het begin gezien, toen haar voet nog midden op 

 het nog overgebleven sikkeltje van de zon stond. 



Den maansrand aan cle noordzijde bleef ik nog zien, 2 m 

 10 s na het einde der totaliteit. Ik heb in de nevensgaande 

 plaat de drie teekeningen der hh. ehnle, commijs en rovers 

 allen opgenomen. De heer dronkers is tot mijn leedwezen 

 door omstandigheden verhinderd geworden, aanteekeningen 

 betreffende zijne waarneming op schrift te stellen. Te meer 

 was dit voor mij eene teleurstelling daar ik dit verslag nog 

 eenigen tijd heb aangehouden, in de hoop die aanteekeningen 

 nog later te ontvangen. De verschillen welke in die teekeningen 

 gevonden worden, billijken het door mij aan die heeren gedane 

 verzoek, om allen zich met hetzelfde, nl. de lichtkroon, bezig 

 te houden. De overeenkomst tusschen die teekeningen onder- 

 ling en met de mijne is minder dan men verwachten zoude, 

 maar niet minder dan zij ook bij andere totale eklipsen, onder 

 teekeningen op eene zelfde plaats gemaakt, geweest is. 



De kleur der maan gedurende de totaliteit is zeer verschil- 

 lend beschreven geworden. In alle platen, die ik van het 

 verschijnsel gezien heb, wordt zij als geheel zwart afgebeeld, 

 en ook menige waarnemer beschrijft haar uitdrukkelijk zoo, 

 hoewel anderen, zooals bijv. airy (1842, bepaald verzekeren, 

 dat de maan een eigen licht vertoonde. Dit is ook overeen- 

 komstig mijne waarneming ; de zwarte kleur van de meeste 

 teekeningen is geheel overdreven. Met het bloote oog ge- 

 zien kwam mij de maan (voor zoover mijne herinnering later 



