( 132 ) 



Bij het inzien van de verzameling in de laatste kolom van 

 bovenstaande tabel moet de aandacht vallen op de vermindering 

 van het vermogen in de vakken rivieropwaarts gerekend, het 

 vermogen namelijk van de rivier en op den uiterwaard te zamen 

 genomen, en in het algemeen op de onregelmatigheid van het 

 vermogen in de verschillende vakken, die denzelfden afvoer 

 moesten vertoonen. 



De oorzaak der onregelmatigheid mag zeker in de eerste 

 plaats worden gezocht in het verhang, dat in sommige vakken 

 zooals in 3 en 4 onder den bijzonderen invloed van plaatse- 

 lijke gesteldheid kan verkeeren. — Van de naauwte van het 

 derde vak, van Grebbe tot Ehemmerden, kan bijvoorbeeld eene 

 opkropping van water nabij de peilschaal en daardoor een 

 schijnbaar sterker verhang in het vak zelf en een schijnbaar 

 flaauwer verhang in het voorafgaande vak bovenwaarts het ge- 

 volg wezen. 



De hooge waterstand van Februarij 1862 staat in dit opzigt 

 niet alleen. 



Ook die van 1867 die de andere zeer nabij kwam vertoont 

 eene gelijksoortige verhanglijn (Zie den staat Bijlage 4.) 



Bij middelbaren stand verdwijnt die onregelmatigheid wel 

 grootendeels maar niet geheel. 



In de tweede plaats mag aan verandering in den vorm van 

 het rivierbed een belangrijk deel der onregelmatigheid worden 

 toegeschreven. Sedert en zelfs nog gedurende de opnemingen 

 van 1839 tot 1843 kan de inhoud van het eene vak vergroot 

 die van het andere verkleind wezen. 



Het riviervak van Schoonhoven tot Krimpen zou onder an- 

 deren bij den onderstelden hoogen rivierstand in vergelijking met 

 de bovenliggende te weinig afvoeren. 



De wederzij dsche dijken liggen in dat vak zeer digt aan de 

 rivier. 



Nu is het mogelijk dat de rivier sedert de peilingen, waar- 

 uit deze berekening ontleend is, zich zelve hier een ruimer bed 

 heeft gevormd door verdieping. 



In peilraai CXXII is ten minste door mij in 1861 eene 



