( 163 ) 



Zoo de beschreven Epichthys door vele kenmerken op den 

 eersten blik tot de Anilocra's scheen te behooren, de andere 

 soort die wij nu beschouwen moeten, komt met geen geslacht 

 meer overeen dan met Urozeuktes, M. Edw., het eenige uit de 

 rubriek met saamgegroeide abdominaal-segmenten. 



Wel is er niet zooveel overeenstemming met de kenmerken 

 aan dat geslacht eigen, doch de geheele habitus wijst klaarblij- 

 kelijk op eene nauwere verwantschap van beide, in tegenstelling 

 met de andere geslachten, en, de beschrijving zal het doen zien, 

 er is menige familietrek tusschen hen op te merken. 



Milne Edwards had alleen wijfjes voor zijne beschrijving, 

 daar mij de beide seksen ter beschikking staan, zal mij eene 

 volledigere karakteristiek mogelijk zijn. 



ÏCHTHYOXENOS JELL1NGHAUSIL 



Bij de mannelijke voorwerpen is het lichaam zeer vlak ge- 

 welfd, verlengd-ovaal ; de breedte is, in verhouding tot de 

 lengte, vrij aanzienlijk, daar zij iets meer dan de helft van 

 deze bedraagt. De kop is klein, breed driehoekig, twee derden 

 van zijne breedte lang; het voorhoofd strekt zich naar voren 

 uit en bedekt de eerste geledingender sprieten, het is eenigszins 

 neergebogen, doch niet omgeslagen. 



De sprieten zijn kort en priemvormig; het voorste paar, dat 

 een weinig korter is dan het andere, en ter nauwernood den 

 achterrand der oogen bereikt, bestaat uit acht korte en dikke 

 rolronde geledingen ; het tweede paar is slanker, strekt zich tot 

 op een derde ongeveer van den zijrand van den eersten borstring 

 uit en vertoont tien leden. De oogen zijn zeer in 't oog val- 

 lend, langwerpig rond, gegranuleerd en staan ver van elkander 

 verwijderd op de zijden van den kop. 



De thorax is ovaal; zijn grootste breedte is gelijk aan den 

 afstand van de voorpunt van den kop tot aan zijn eigen ach- 

 terrand op de middellijn gemeten. Op de rugzij de is de eerste 

 borstring de langste ; de volgende nemen geleidelijk in lengte af. In 

 breedte nemen de drie eerste ringen toe, zoodat zij een doorloopen- 

 den boog vormen en het lichaam op den derden ring het breedst 

 is ; na dezen nemen de ringen een weinig in breedte af, zoodat 

 de laatste borstring omstreeks twee derden van den derden bedraagt 



