( 190 ) 



kieuwboogslagader. Het rechter takgebied der longslagader, 

 achter de aorta adscendens om, kan zich hierbij niet behoorlijk 

 vormen, en daarentegen verkeert het onderste gedeelte der aorta, 

 waarmede, de onderste rechter kieuwboogslagader samenhangt, 

 in abnormalen toestand. Zonder het mechanisme der abnormale 

 ontwikkeling verder uit te werken, wat bij de gebrekkige ken- 

 nis van de feitelijke bijzonderheden gewaagd zou zijn, is het, 

 meen ik, wel duidelijk, dat bij een niet volledige scheiding 

 van arteria aorta en pulmonalis de voorwaarden gunstig waren 

 voor het openblijven der rechter onderste kieuwboogslagader, 

 en voor een eenzijdige ontwikkeling der arteria pulmonalis in 

 de linkerlong. Juist dat is de fundamenteele oorzaak van de 

 ziekte der patiënte van dr. fraentzel, waaruit de amphibiè'n- 

 toestand var» het bloed, *) en de overige ziekteverschijnselen, 

 verder geleidelijk te verklaren zijn. 



II. 



SPLIJTING VAN HET ONDERSTE GEDEELTE VAN DEN MUSCULUS 

 OMOHYOIDEUS. 



Gelijk bekend is, komen afwijkingen van den musculus omo- 

 hyoideus van de aangenomen norma zeer menigvuldig voor. 

 Behalve de meer bekende, zooals het ontbreken van de mid- 

 delste pees, waardoor de spiervezel en van het schouderblad naar 

 het tongbeen doorloopen, of het ontbreken van den voorsten 

 (bovensten) buik, waardoor de spier het tongbeen niet bereikt, 

 maar op de plaats, waar de pees anders voorkomt, in de fascia 

 colli uitstraalt, (musculus coracocervicalis van krause) zijn er 

 door kei.ch en door gruber meer zeldzame verdubbelingen der 

 spier beschreven. 



*) Wat de verhouding der groote bloedvaten, en de daarvan afhankelijke ver- 

 menging van slagaderlijk en aderlijk bloed aangaat, zou men den toestand nog 

 eer kunnen vergelijken met de circulatie bij de reptielen (monopnoa) en in het 

 bijzonder aaa het foramen Panizzae der Krokodillen denken. De overeenkomst 

 ih echter, aU men op de bijzonderheden let, slechts een oppervlakkige. 



