( 191 ) 



Tot de laatste behoort ook de door mij in het vorige jaar 

 waargenomen bijzonderheid, aan de linkerzijde van den hals 

 van een matig sterk gespierd individu van ongeveer dertig 

 jaren. Aan de andere zijde was de spier normaal, met uitzon- 

 dering van het ontbreken der middelste pees. De verdubbeling 

 van het onderste gedeelte der spier, in mijn geval, schijnt mij 

 een korte vermelding waardig, niet alleen omdat zij als een 

 nog niet beschreven vorm, naast de anderen plaats neemt, maar 

 ook omdat zij het eerst aantoont, dat de volledige verdubbeling, 

 met ongewone oorsprongspunten, in andere gevallen waargeno- 

 men, werkelijk door splijting van den omohyoideus zelven tot 

 stand komen kan, en niet schijnbaar is, zoodat er eigenlijk een 

 nieuwe spier naast den omohyoideus ontstaan zou zijn. 



Tn de door gruber beschreven gevallen, *) waar twee boven- 

 ste en twee onderste buiken bestonden, waren de twee boven- 

 ste op de gewone wijze met het tongbeen verbonden. Van de 

 onderste buiken daarentegen ontsprong er een aan het sleutel- 

 been, terwijl de andere met den musculus sternohyohleus samen- 

 vloeide. 



Ofschoon het nu om meer dan één reden zeer waarschijnlijk 

 was, dat werkelijk de genoemde anomalie' n als wijzigingen in 

 de ontwikkeling van den musculus omohyoideus moeten opge- 

 vat worden, levert toch een overgangsvorm als de door mij hier 

 beschrevene, daarvan eerst het directe bewijs. Indien er toch 

 een musculus coraco cervicalis van krause bestaat, naast een 

 gewonen musculus omohyoideus, gelijk voorkomt, dan is het 

 alleen de oorsprong van die nieuwe spier, aan het schouderblad, 

 naast den omohyoideus, welke haar als een deel van den laatst- 

 genoemden doet beschouwen, terwijl bij een overgang van een 

 spier in den musculus sternohyoideus, naast den samenhang 

 van een overeenkomstig loopende, maar van het sleutelbeen ont- 

 springende, met den gewonen bovensten buik van den omohyoi- 

 deus, zooals in het geval van gruber, evenmin de morphologische 

 beteekenis der verschillende deelen nog volkomen duidelijk kan 

 heeten. 



*) Men vindt deze bijzonderheden vermeld in henle's Muskellehre, S. 116. 



