( 213 ) 



van allerlei grootte en vorm van bekkenbeenderen, ribben, .schou- 

 derblad, enz., welke voor het onderzoek van geen beteekenia 

 waren. Evenmin meenen de ondergeteekenden zich met eene 

 uitvoerige beschrijving van de beenderen der ledematen te 

 moeten bezighouden. Zij merken alleen op, dat die beenden m 

 in vrij ongeschonden toestand verkeeren, van normalen vorm en 

 krachtig ontwikkeld zijn. Slechts enkele uitstekende punten. 

 zooals de knokkels van het dijbeen en het opperarmbeen, hel 

 hoofd van het kuitbeen enz., zijn hier en daar afgebroken en 

 afgebrokkeld, terwijl de beenstof op die plaatsen zeer poreus en 

 broos is. Verder is het, wegens de overeenkomst in grootte 

 en vorm van de beenderen der rechter- en linkerzijde duidelijk, 

 dat zij tot hetzelfde skelet behoord hebben, terwijl eveneens de 

 verschillende beenderen van dezelfde zijde, door hun uitwendig 

 voorkomen en betrekkelijke grootte, zeer wel als afkomstig yan 

 hetzelfde skelet kunnen beschouwd worden. 



Het dijbeen heeft een lengte van 460 millimeters, 

 // scheenbeen // // // // 370 h > 



» opperarmbeen n n » » 325 // 



Neemt men hierbij in aanmerking dat de lengte van het 

 dijbeen, bij een volwassen mensch van gemiddelde lengte, on- 

 geveer 450, die van het opperarmbeen 320 millimeters be- 

 draagt, en dat de overige beenderen hiermee in de gewone ver- 

 houding schijnen te staan, dan mag de persoon, van wien deze 

 overblijfsels afkomstig zijn, tot de nog al lange menschen be- 

 hoord hebben. 



Omtrent het uitwendig voorkomen dezer beenderen, zoowel 

 als van die des schedels, is in het algemeen op te merken dat 

 zij een vuil bruinachtige kleur hebben, hier wat donkerder, 

 daar wat lichter. De platte schedelbeenderen en de middelste 

 gedeelten der lange pijpbeenderen zijn, in overeenstemming met 

 hun bouw, nog zeer vast en glad van oppervlakte, terwijl de 

 uiteinden der pijpbeenderen en de fragmenten der korte been- 

 deren ruw, brokkelig zich voordoen, en veel meer zijn be- 

 schadigd. 



De schedel heeft, op het uitwendig voorkomen, den vorm 

 en de grootte van een volwassen menschenschedel. De belang- 

 rijkste kenmerken tot het benaderend bepalen van den onder- 



