( 214 ) 



dom, de kaken en tandkasranden, ontbreken, Uit de volledige 

 beenige verbinding van het grondstuk van het ach terhoofds been 

 met het lichaam van het wiggebeen, en uit het begonnen ver- 

 groeien der randen, het zoogenaamde verstrijken van den naad, 

 tusschen het achterste gedeelte der wandbeenderen, mag echter 

 met zekerheid worden opgemaakt, dat de persoon, tot wiens 

 lichaam die schedel behoord heeft, toen hij stierf, reeds van 

 eenigszins gevorderden leeftijd was. 



Voor de bepaling der kunne, waartoe hij zou behoord heb 

 ben, zijn noch in den schedel, noch in de overige beenderen, 

 voldoende aanwijzingen te vinden. Grootte en zwaarte maken 

 het echter waarschijnlijk dat zij aan een man behoord hebben. 

 De beenderen van den schedel hebben eene gewone dikte, en 

 vertoonen geene sporen van ziekte of misvorming. De punt 

 der schelp van het achterhoofdsbeen wordt door twee zelfstan- 

 dige beenstukken — naad- of Wormsche beenderen — gevormd. 

 Overigens is het achterhoofdsbeen compleet, en normaal met de 

 overige beenderen verbonden. Ook de beide wandbeenderen en 

 het voorhoofdsbeen zijn volledig aanwezig, evenals het slaap- 

 been der linkerzijde. Het rechter slaapbeen daarentegen mist 

 een klein gedeelte van het voor-binnenste stuk van het rots- 

 been. Het lichaam van het wiggebeen, de processus pterygoi- 

 dei en het begin der groote vleugels ontbreken voor het groot- 

 ste gedeelte; het zeefbeen geheel. Het achterste gedeelte van 

 het wiggebeenslichaam is, van het overige been afgebroken, met 

 het achterhoofdsbeen verbonden gebleven, zooals uit de over- 

 blijfselen der sinus sphenoidales blijkt. 



De schedel weegt 655 grammen, terwijl dezelfde beenderen 

 van een gewonen schedel der tegenwoordige bewoners van ons 

 vaderland 600 a 650 grammen wegen. Dit gewicht is ver- 

 kregen door eenige gewone schedels, met de aangezichtsbeende- 

 ren er aan, te wegen. Hierbij verkrijgt men zeer uiteenloopende 

 resultaten, zoodat er schedels van schijnbaar dezelfde grootte 

 en vorm van 605 en 735 grammen voorkomen. Van een 

 •reiniddelde uit twaalf schedels is het gemiddelde gewicht van 

 losse bovenkaak- en jukbeenderen, en nog eenige grammen voor 

 het defect aan wiggebeen en zeefbeen afgetrokken. Hoe onvol- 

 doende /nik een bepaÜög en vergelijking zijn mogen, blijkt er toch 



