( 261 ) 



den, veel meer licht wordt teruggekaatst, dan wanneer die hoek 

 slechts 90° bedraagt. Ook het doorgelaten licht vermeerder! de 

 intensiteit van den naar den toeschouwer geworpenen straal. 



Schmidt vermeldt in zijn boven aangehaald werkje, dat hij 

 met andere waarnemers gedurende de totale zoneklips van 28 

 Juli 1851 naar het zodiakaallicht heeft uitgekeken, maar te 

 vergeefs. Hij achtte het niet donker genoeg, en zegt nog en- 

 kel het volgende: „Das Ansehen der den schwarzen Mond 

 umgebenden vielstrahligen Corona war im Ganzen betrachtet 

 nicht gerade geeignet sie sogleich in Beziehung zum Zodiacal- 

 lichte zu denken. 1 ' 



Het schijnt dus dat de stralen schmidt deden besluiten //dit 

 is geen zodiakaallicht ;" is mijne verklaring de ware, en wil 

 men den dampkring der zon zonder grens aannemen, maar 

 langzamerhand in den ether overgaande, dan valt het gelijkma- 

 tig de maan omringende licht der lichtkroon volkomen in de- 

 zelfde categorie als de stralen, alleen is het afkomstig van de 

 lichtterugkaatsende deeltjes aan gene zijde der maan. Onze on- 

 derstelling wordt dus met korte woorden uitgedrukt : 



De lichtkroon bij totale zoneclipsen, zoowel als hare stralen, 

 heeft denzelfden oorsprong als het zodiakaallicht. 



Tk stip ten slotte nog aan, dat zoowel de vreemdsoortig ge- 

 bogene vorm van sommige stralen als ook hunne |veranderlijk- 

 heid volgens deze onderstelling zeer goed verklaard kunnen wor- 

 den. De gebogene vorm, door de onregelmatigheid der maans- 

 opper vlakte. Ik neem bijv. een lichtdeeltje uit een' straal der 

 lichtkroon ; ik verplaats mij in het stofdeeltje dat, volgens mijne 

 onderstelling, met dat lichtdeeltje overeenstemt, en tusschen de 

 maan en mijn oog gelegen is. Dan moet ik, uit dat stand- 

 punt naar de maan ziende, ergens aan den maansrand het zon- 

 licht over een dal zien strijken; maar verwijder ik mij nu zij- 

 delings, d.i. in de richting evenwijdig aan den maansstraal die 

 met dat dal overeenstemt, dan is het niet gezegd dat ik, ver- 

 der gekomen, nog op datzelfde punt bijzonder veel licht zal 

 zien, want dan kan weder een bergrug op de maan daarvoor in 

 den weg gekomen zijn; het is echter zeer goed denkbaar, dat 

 als ik mij in eene richting beweeg loodrecht op de vorige (en 

 altijd ook loodrecht op de richting naar den waarnemer), dat ik 



