( 266 ) 



Reeds met de eerste generatie had ik de soort, met behulp 

 van walker's // Descriptions of Aphides," voorkomende in the 

 Annals and Magazine of Natural History, second series, vol. 

 I en volg., als Aphis Aceris L. bestemd, hetgeen bevestigd 

 werd, door de gevleugelde exemplaren der tweede generatie met 

 kaltenbach's en koch's beschrijving dezer soort te vergelijken. 



Nadat de voedsters der tweede generatie vele jongen hadden 

 voortgebragt, die geheel overeenkwamen met den eersten leeftijd 

 hunner moeders, zag ik, in overeenstemming met balbiani's bevin- 

 dingen, individuen geboren worden, die ik dadelijk als den Pe- 

 riphyllus Testudo herkende. De gewone larven ontwikkelden zich 

 verder, en waren tegen het midden van Mei gevleugelde en on- 

 gevleugelde voedsters geworden, terwijl de Periphylli onveran- 

 derd gebleven waren. 



De derde generatie bragt op hare beurt weder eerst gewone 

 larven voort, en daarna Periphylli, de laatsten evenwel in groo- 

 ter aantal, dan de tweede generatie had voortgebragt. Ik werd 

 nu echter zeer verrast, door het vinden onder deze larven van 

 exemplaren, die duidelijk den overgang uitmaakten tusschen de 

 beide larvenvormen, de gewone en de Periphylli, doordien bij 

 hen de bladvormige aanhangsels minder in aantal en meer sma 7 

 lancetvormig waren, ja bij sommigen trapsgewijs in haren over- 

 gingen. Al deze overgangsvormen misten de regelmatige figu- 

 ren, die op den rug der Periphylli voorkomen, maar bezaten de 

 twee rijen knobbels met borstelharen en de beide honigbuisjes, 

 die men op de rugzij de der gewone larven aantreft, maar die 

 bij de Periphylli ontbreken. Deze individuen ontwikkelden zich 

 verder, en waren na de eerste vervelling geheel aan de gewone 

 larven gelijk. 



De leden dezer vierde generatie, de Periphylli uitgezonderd, 

 waren in de laatste dagen van Mei volwassen voedsters gewor- 

 den, en begonnen zich als zoodanig voort te planten, maar niet, 

 zooals die der beide voorgaande generaties, eerst door gewone 

 larven en vervolgens door Periphylli, maar omgekeerd, eerst door 

 eene menigte Periphylli, daarna door eenige overgangsvormen, 

 en ten laatste door een betrekkelijk gering aantal gewone larven. 



Deze larven stierven echter door een verzuim van mijn kant, 

 waardoor het mij niet gelukte zekerheid te verkrijgen omtrent 



