( 310 ) 



verschillende soorten van palmpitten, die niet alle een even edel 

 produkt leveren; onder anderen Lagos-, Congo-, Acra-, Benin-, 

 Loanda , Sherbro-pitten enz. 



Tot nog toe bezitten wij weinig gegevens omtrent het vet- 

 gehalte der palmpitten; doch het schijnt, dat dit in het alge- 

 meen tamelijk sterk kan uiteenloopen. 



De Hoogleeraar j. w. gunning heeft voor eenige jaren een 

 onderzoek omtrent het gehalte aan vet van de palmnoten in 

 haar geheel verricht *). Hij vond in het vruchtvleesch 38 pCt. 

 vet van eene oranjegele kleur, hebbende een smeltpunt van 26° C. ; 

 in de pitten daarentegen vond hij slechts 21 pCt. vet. De pitten 

 ontdaan van de schillen, maakten 20.2 en het vruchtvleesch 

 28.7 procent van de versche vrucht uit. 



Naar eene mededeeling, die mij door een deskundige werd 

 gedaan, leveren palmpitten, in het groot geperst, van 35 tot 

 45 procent vet op. 



Een oppervlakkig onderzoek omtrent de geaardheid van het 

 palmpittenvet is voldoende om de overtuiging te schenken, dat 

 het in samenstelling van de palmolie moet afwijken; doch tot 

 nog toe is omtrent de oorzaak van het verschil niets bekend 

 geworden. 



Deze omstandigheid en het hooge belang van de meer ge- 

 melde vetsoort voor handel en nijverheid spoorden mij aan, haar 

 aan een naauwkeurig scheikundig onderzoek te onderwerpen. 



De uitkomsten van dit onderzoek zijn in het volgende opge- 

 teekend. 



li- Kilogram palmpittenvet werd met kali verzeept; uit de 

 zeep werden door zachte verwarming met een overmaat van zwa- 

 velzuur de vetzuren afgescheiden: na bekoeling waren deze zoo 

 vast geworden, dat ik ze van het onderstaande vocht kon af- 

 scheiden en met koud water kon afwasschen. 



Het grootste deel daarvan (ongeveer §) werd nu in een ko- 



*) Zie de Volksvlijt, Tijdschrift voor nijverheid, landbouw, handel en scheep- 

 vaart. 1861. blz. 247. 



