( 338 ) 



van welke het eerste, door substitutie van het at. H door Cö H5, 

 welligt eene verbinding 



C 6 H 5 — C = C — C 6 H 5 



kan geven, die dus insgelijks de empirische formule C14 Hio heeft, 

 maar die, zoo mijne op berthelot's proeven gegronde formule 

 voor anthraceen juist is, met dit laatste wel isomeer maar niet 

 identisch zou zijn En inderdaad het door limpricht en schwa- 

 nert gevondene tolan, dat aan de formule C14 H10 beantwoordt 

 en geheel andere eigenschappen b.v. smeltpunt, bezit dan het an- 

 thraceen, mag, in verband met zijn ontstaan, uit tolnyleen (stil- 

 been) en de constitutie van dit laatste en van ditolyl, geacht 

 worden werkelijk de laatstgenoemde constitutie te bezitten. 



Hoewel de voorgestelde constitutie- f ormulen op de belangrijke 

 proeven van berthelot gegrond zijn en daardoor de waarschijn - 

 lijkheid voor zich hebben, zoo mag men ze niet als de ware 

 beschouwen zoo lang niet door eene meer volledige studie de 

 zaak is uitgemaakt. Andere wijzen van synthese dienen te wor- 

 den beproefd en de substitutie en splitsings-producten aan een 

 uitgebreid onderzoek te worden onderworpen, terwijl tevens zou 

 moeten worden nagegaan of er soms nog meer isomeren van 

 deze koolwaterstoffen bestaan. 



Gelukt het de koolwaterstof C4 H4, het diacetyleen, te isolee- 

 ren, hetgeen naar aanleiding van de proeven van berthelot en 

 de beschouwingen van limpricht wel te verwachten is, dan zou 

 het mogelijk zijn, om door de uitkomsten der werking van 

 C4 H4 op benzol, enz. bewijzen vóór of tegen de voorgestelde 

 constitutie te verkrijgen. 



Ten slotte wil ik doen opmerken, dat koolwaterstoffen van 

 de formulen C10 H 8 , C14 H10, Cis H12 (chryseen) uit eene en- 

 kele gesloten keten zouden kunnen bestaan. 



Deze zouden dan in een innig verband staan met sterker ge- 

 condenseerde polymeren van het acetyleen, en uit deze kunnen 

 worden afgeleid door uittreding van waterstof en dubbele bin- 

 ding van C-atomen. 



In het benzol is volgens kekulé de opvolgende binding der 

 C-atomen eene afwisselend dubbele en enkele, en wordt dus 

 door de cijfers 2. 1. 2. 1. 2. 1 voorgesteld. Indien nu het- 



