( 61 ) 



rUf{ 9 ,R, 9 ) dR fQdf( Q ,R,y) 



•i 



+ R / rfo» ■' + n 7 Q L Q/(y ' B ' Q> ~ ' lf{ ' J ' ' 7) -l ~ 



Daar nu, wegens het verschil tusschen de gedeeltelijke en de 

 volkomen differentiaalquotienten, de verkregen termen de vorige 

 niet opheffen, zoo zoude op deze wijze een zeer zamengestelde 

 vorm ontstaan ; in tegenstelling met hetgeen men verwachten 

 konde volgens hetgeen in de boven reeds aangehaalde Er posé 

 op blz. 25 voorkomt. 



De oorzaak hiervan is te zoeken in de vergissing, die werner 

 in zijne hier toegepaste methode begaan heeft: waarin hij, zoo 

 als door den Heer Dr. p. h. schoute is opgemerkt, ongemerkt 

 gedeeltelijke en gewone differentiaalquotienten onderling verwisselt. 

 Wel werd daar de uitkomst eenvoudig, maar zij was onwaar. 

 Ditzelfde zoude ook hier het geval wezen ; want bij die verwis- 

 seling zoude in de vergelijking (6), in het tweede lid, de vijfde 

 term geheel tegen de tweede zijn weggevallen. 



Men zal dus hier niet tot eenvoudiger uitkomsten kunnen 

 geraken, die tot algemeene besluiten zouden kunnen brengen. 



5. Men ziet gereedelijk in, dat dezelfde herleiding, die van 

 de vergelijking (3) tot de meer symmetrische (5) voerde, ook 

 op de vergelijking (4) kan worden toegepast. Daartoe moet men 

 in deze vooreerst bij de zes laatste dubbele integralen de herlei- 

 dingsformule 

 du f b f d r dr [b C d -i 



d f b f d 

 u ~J~ I dv l f (q, v, w) dw (ff) 



d Q 



a 



invoeren ; — ten tweede de uitkomsten, die deze laatste integraal 

 oplevert, uitwerken naar de vergelijking (3) ; — ten derde de 

 twaalf termen 



