( 83 ) 



kelbaarheid der zenuw, meer of minder gevorderde secundaire 

 veranderingen, voorafgegane prikkeling, enz., deed zijn invloed 

 op de ingewikkeldste wijze gelden, en uit den chaos van ver- 

 schijnselen de wetten te voorschijn te roepen, de resultaten van het 

 experiment aan het toeval te onttrekken en verder van die wet- 

 ten rekenschap te geven, — hoc opus, hic labor erat. Wie hier- 

 voor niet terugdeinsde was pflüger *), die, gewoon principiëele 

 quaesties met zeldzame energie aan te grijpen, het vraagstuk 

 zijner oplossing nabij bracht. 



Middelerwijl hadden valentin f) en eckhard §) het onder- 

 zoek voorbereid. De eerste had gevonden, dat een prikkel op 

 den n. ischiadicus schijnbaar onwerkzaam blijft, wanneer tus- 

 schen de plaats van inwerking en de spier een gedeelte der 

 zenuw door een constanten stroom in den toestand van elec- 

 trototonus is gebracht, zoodat deze toestand de geleiding door 

 de zenuw belemmert of opheft. En eckhard heeft de verdienste, 

 die pflüger's kritiek hem niet heeft kunnen, maar zeker ook niet 

 willen rooven, van het eerst experimenteel te hebben aangetoond, 

 dat, onder het intrapolaire stuk, bij opstijgenden constanten 

 stroom de prikkelbaarheid verminderd, bij neêrdalenden ver- 

 hoogd is, in welk belangrijk feit een verschil van prikkelbaarheid 

 der zenuw aan de beide electroden wel reeds ligt opgesloten. 



Met verbeterde hulpmiddelen nu toog pflüger aan het werk. 

 Hij gebruikte onpolariseerbare electroden, werkte dus, vi vocis, 

 met constante stroomen, en construeerde een eigenaardigen val- 

 toestel, om den stroom altijd op gelijke wijze en met gelijke 

 snelheid te verbreken. 



In de eerste plaats kwam pflüger tot het resultaat, dat een 

 constante stroom de zenuw onmiddellijk in twee streken ver- 

 deelt : aan de kathode, namelijk, vond hij de prikkelbaarheid ver- 

 hoogd, aan de anode verminderd, — en deze veranderingen, die 

 zich extrapolair allengs verliezen, ontmoeten elkander tusschen de 

 polen in een indifferent of neutraal vlak, het scheidingsvlak der 

 beide streken, te dichter bij de kathode gelegen, hoe sterker de 



*) Untersuchungen über die Physiologie des Electrotonus. Berlin, 1859 



t) Lehrb. der Physiol. B. II. S. 455 u. f. 



§) Beitrdge sur Anatomie und Physiologie. H. 1. 1855. p. 25, 



ü 



