( 89 ) 



de werking onveranderd gelijk blijven aan die van den afgebro- 

 ken stroom, in spieren zoowel als in zenuwen, met dit verschil 

 alléén, dat voor de laatste de schommelings-perioden korter moe- 

 ten zijn *). 



"Bijna zou het schijnen, dat een onderzoek naar de werking 

 van den constanten stroom op den n. vagus, na de juiste kennis, 

 op andere zenuwen en vooral op spieren verkregen, overbodig 

 was geworden. Niemand zal echter beweren, dat die kennis ons 

 het recht geeft, de gevonden wetten zonder nader onderzoek op 

 den n, vagus toepasselijk te verklaren. Op de zenuwen van 

 warmbloedige dieren is het effect van den constanten stroom weinig 

 onderzocht, op de gevoelszenuwen, zelfs van koudbloedige dieren, 

 werd alleen voor sterke stroomen de wet van toepassing ge- 

 vonden : het was dus reeds daarom belangrijk genoeg, het onder- 

 zoek bij verschillende stroomsterkte toe te passen op een zenuw 

 én van geheel eigenaardige functie, én van een warmbloedig dier. 

 Voorts kon ook hier de vraag omtrent de werking van den con- 

 stanten stroom bij onveranderde dichtheid en die omtrent den 

 openingstetanus worden ten toets gebracht. Eindelijk zou blijken, 

 dat de nauwkeurigheid, waarmede de effecten kunnen worden ge- 

 registreerd en uitgeteld, in staat stellen, om krommen te ontwer- 

 pen als functie van de stroomsterkte, bij opening en bij sluiting, 

 zoowel van den opstijgenden als van den neêrdalenden stroom. 



IL METHODE. 



Om den invloed van den constanten stroom op den n. vagus, 

 nauwkeurig te bepalen, is het niet genoeg de hartslagen te tel- 

 len : zij moeten worden geregistreerd. De daarbij gevolgde methode 

 is reeds vroeger beschreven f). Hier zij alléén herinnerd, dat, 

 na bevestiging van het dier, met de linkerzijde eenigszins naar 

 beneden, onder applicatie van het luchtkussen in de afgeschoren 

 hartstreek, op de meeste dieren, de hartslagen zich, met scherp 

 geteekenden aanvang der kamercontractie, op den draaienden cy- 



*) Onderzoekingen. 3e Serie. D. I. 1870—1871. 



f) Zie prahl, in Onderzoekingen yhysiol, Lab. Utr. Hoogeschool. 1). II, bl. 149. 



