( 92 ) 



len, die met chloorsodiuin-oplossing van 1 op 200 water be- 

 werkt is, en niet een zinken staafje drukt men die tot in de 

 opening van het glazen klompje, waarvan de klei het uitge- 

 veilde stuk t moet aanvullen, Men doet nu in de buis eenige 

 druppels geconcentreerde oplossing van sulphas zinci, en steekt 

 er een zinken staafje in, waarvan het onderste geamalgameerd 

 gedeelte z in de vloeistof dompelt, 1 mm. van het kleipropje 

 verwijderd blijvende, en het overige z% met vuurlak bedekt, als 

 een blank plaatje p wordt omgeslagen, dat door den schroef s op 

 den geel koperen ring bevestigd wordt, te gelijk met den draad d 

 die naar de batterij of naar de klos gaat. Twee van deze worden 

 nu gekoppeld door een verschuifbaar dubbel scharnier v, en bij 

 den gewenschten ouderlingen afstand der zenuwdragende klompjes 

 met een schroef s' vastgezet. Op gelijke wijze kan men er meer, 

 bijv. vier, op alle gewenschte afstanden onbewegelijk verbinden, 

 en zoo gelijktijdig op vaste plaatsen een polariseerenden en een 

 irriteerenden stroom, of afwisselend twee irriteerende, den een 

 hooger, den ander lager, aanwenden. Men kan dan de vier elec- 

 troden met de hand aan de scharnieren vasthouden, of wel ze 

 gesamenlijk in een klem k schroeven, zoo als fig. 2 voorstelt, 

 waarbij dan ook zonder de scharnieren aan iedere electrode wel 

 de gewenschte stand kan worden gegeven. In deze figuur £, op 

 halve grootte ge teekend, bevinden zich de vier electroden (e, <?, e' e') 

 in de vochtige ruimte R, een dikke glazen buis, ongeveer 9 ctm. 

 lang door een koperen band b } die de onderzijde omvat, beves- 

 tigd aan de klem k. Deze buis wordt gemaakt door een aan 

 beide zijden gesloten cylinder op de bo venvlakte en op de bin- 

 nenvlakte af te slijpen, zoodat de ruimte twee breede spleet- 

 vormige openingen heeft. Door de bovenste o, die open staat, ziet 

 men de onderste uiteinden der 4 electroden, met de zenuw n er 

 over heen, die door de sleuf «, uitgaande van de spleet, naar 

 buiten gaat. Is in de ruimte wat vocht gebracht en de zenuw 

 nauwkeurig over de electroden gelegd, dan wordt die bovenste 

 spleet gesloten met een glazen plaatje p, dat met een draad aan 

 de koperen plaat hangt. De tweede spleet o' is gekeerd naar 

 de electroden, waaraan ze toegang verleent in de kamer. Zij is 

 bedekt met een laag dun caoutchouc, die over de geheele lengte 

 in het midden is ingesneden, en loodrecht op deze spleet een tal 



