( 95 ) 



is, staat reeds bij prahl te lezen : deze duur is de tijd, dien 

 de prikkel aan een hartslag moet voorafgaan, om hem zichtbaar 

 te verlengen. Bij het aanwenden van een inductie-slag bleek 

 hij, bij 't konijn | sekunde te bedragen, — dat wil zeggen, 

 een hartslag, die binnen •£ sekunde na den prikkel volgen moet, 

 stoort zich niet aan den prikkel en komt nog op zijn tijd. Hoe 

 die duur uit de waarnemingen wordt afgeleid, heb ik ook vroe- 

 ger reeds gezegd. In 't kort zij herhaald, dat iedere prikkeling 

 een maximum geeft voor de latente werking, d&ar, waar de 

 vertraagde slag had moeten invallen, en meestal ook een mini- 

 mum, daar, waar na de prikkeling een slag nog op zijn tijd 

 kwam. Van een geheele reeks nu neme men het kleinste maxi- 

 mum en het grootste minimum, en beschouwe de gemiddelde 

 uit deze twee als den duur der latente periode. Ik heb dien 

 duur korter gevonden dan dien der periode : daarom ontbreekt 

 bii een prikkeling soms het minimum, want — de eerste slag 

 na den prikkel kon nu al te laat komen (aldus PI. II, fig. 4), 

 wat evenwel bij konijnen met hunne korte perioden de uitzon- 

 dering is. — Op de figuren is het einde der latente, dat is het 

 begin der manifeste werking van de reeks, waartoe ze behoo- 

 ren, door m aangegeven. 



Onderstaande tabel bevat de berekening der latente periode 

 voor 14 reeksen van proeven met den constanten stroom, ge- 

 nomen op 8 konijnen, de meeste reeksen, voor de vier wijzen 

 van prikkeling, namelijk van sluiting en van opening, met neer- 

 dalenden en opstij genden stroom. Aan het einde van iedere reeks 

 is van de gezamenlijke wijzen van prikkeling het kleinste maxi- 

 mum en het grootste minimum, en daarvan de gemiddelde als 

 latente werking toegevoegd, — eindelijk ook de duur der pe- 

 riode en de verhouding van dezen duur tot dien der latente 

 werking. Bij iedere reeks is het aantal proeven vermeld. Waar 

 dit gering is, bleef het kleinste maximum in 't algemeen te 

 groot, het grootste minimum te klein, wat echter voor de gemid- 

 delde — de latente werking — nagenoeg compensatie geven kon. 



