( 105 ) 



Dezelfde wet verklaart, waarom S f meer vertraging geeft 

 dan O |, zooals bij 1 en bij 2 grove wordt gezien. Maar 

 waarom keert deze regel zich om bij \< grove, en waarom is 

 toch ook bij iedere stioomsterkte het verschil kleiner dan dat 

 tusschen S | en O | ? De verklaring is gegeven, wanneer men 

 aanneemt, dat de negatieve modificatie van den katelectrotonus 

 de van boven komende golf minder verzwakt dan de anelec- 

 trotonus. 



Eindelijk, waarom is bij 1 grove S^ grooter dan S ^, ter- 

 wijl men toch heeft aan te nemen, dat de golf van S f toch 

 reeds in het anelectrotonisch gebied, al is het nog betrekkelijk 

 klein, een verzwakking ondergaat? Pflüger geeft daarvoor, bij 

 den n. ischiadicus van den kikvorsen, zooals wij zagen, twee 

 oorzaken aan : vooreerst den langeren weg, dien de van de bovenste 

 electrode komende golf door de zenuw heeft af te leggen ; twee- 

 dens, de, na doorsnijding, van de doorsneevlakte zich verbrei- 

 dende aanvankelijk grootere gevoeligheid. Het schijnt twijfelach- 

 tig, of die verklaring hier voldoende is : de n. vagus is te lang, 

 om aan één ctm. verschil van afstand veel te hechten, en de 

 proef geschiedde op een zeer versche zenuw. De hier opgeworpen 

 vraag zal nader in overweging komen. 



Op het volgend blad wenschte ik de wet nader te toetsen 

 voor sterke stroomen. Alle proeven geschiedden daarom met 

 een stroom van 4 cellen grove, werkende op de beide zenuwen, 

 met afwisseling van richting, — telkens weder S en O op den- 

 zelfden omgang. 



Blad II, 20 minuten na doorsnijding der zenuwen. Niet 

 polariseerbare electroden, 12 mm. van elkander, de bovenste 20 

 mm. verwijderd van de doorsnede der zenuwen. 



