( 121 ) 



staat vast, dat men slechts bij enkele dieren zoo groote effec- 

 ten verkrijgen kan, hoe men ook den prikkel versterke en de 

 polarisatie der zenuw, blijkens den absoluten weerstand van het 

 anelectrotonisch gebied, snel tot een maximum opvoere. 



Uit de resultaten, Blad I, Konijn 1, werd een kromme opge- 

 maakt der effecten van S en O (fig. 2), in beide richtingen, met 

 1, 2 en 4 Cellen Grove verkregen. De bij Konijn 2 verkregen 

 groote effecten van prikkeling met zwakke stroomen geven ge- 

 legenheid, om voor deze hier een soortgeb'jke kromme te con- 

 Fi 3 strueeren (fig. 3). Hiertoe worden, even- 



als voor de sterkere stroomen geschiedde, 

 de omgangen van grootste effect geko- 

 zen, zijnde voor 



i Sen O, No.12, 5 en 1 van Blad IV, N°. 2 van BI. III; 

 f S en O, N°. 11, 7 en 3 van Blad IV, NO. 4 van B1.III. 



Op Blad II was de prikkelbaarheid 

 nog geringer, zoodat de vertragingen, 

 aldaar bij 2X10 M. Bheochord ge- 

 noteerd, niet in de reeks passen ; alléén 

 ontleende ik daaruit het begin van wer- 

 king voor O | . 



Men ziet, dat S f bij de zwakste 

 stroomen begint, aanvankelijk snel, wel- 

 dra langzaam stijgt, terwijl O | bij 

 2X5 Rh. nog = gebleven is (de 

 hoogst geringe vertraging bij 1 X 2 

 Bheochord is wel toevallig) ; voorts, dat 

 al spoedig ook S \, eenig effect ver- 

 toont en regelmatig stijgt, terwijl O | 

 bij 2X5 M. Rh. ook actief gewor- 

 den is. 



De hier verkregen krommen stellen 

 ons nu in staat, de vorige vrij wel te 

 completeeren, niet door ze er onmid- 

 dellijk aan te verbinden (want daartoe 

 zou de prikkelbaarheid der zenuw in 

 beide gevallen hebben moeten gelijk 

 zijn), maar door ze er evenredig aan 



