( 123 ) 



zenuw bij S | met 1 Grove reeds het maximum, zoo is dit 

 aan de uitkomst eener enkele proef toe te schrijven, waarin, 

 bij uitzondering, het effect buitengewoon groot was. 



De groote vertraging, op Blad III verkregen, noopte mij, op 

 een volgend Blad, de effecten van zwakker stroomen te regis- 

 treeren. Onderstaande tabel vereenigt nu de gemiddelden der 

 beide bladen, bij prikkeling der beide zenuwen. 





Blad IV. 







Blad III. 







1 Grove, met Rhe 



ochord 



1 Grove. 



2 Grove. 



4 Grove. 





5X 2 ra. 



10 X 2m 



20 X 2 m. 









|s 



2.72 



2.45 



3.22 



3 



3.75 



4.25 







0.93 



0.97 



1.12 



0.3 



0.5 







f s 



2.03 



1.48 



1.58 



28 



0.9 



0.2 







0.38 



0.46 



0.78 



1.3 



1.92 



2.7 



In het algemeen bevestigen deze uitkomsten de vastgestelde 

 regels. Wij zien S | en vooral O f zeer regelmatig stijgen met 

 de stroomsterkte, en O | en S | eerst stijgende, dan dalende, 

 om bij 4 Grove genoegzaam = te worden. Werkelijk is dit 

 de regel, en de nog ze«r merkbare effecten van O | en S f bij 

 4 cellen Grove, zooals ze op fig. 4 zijn af te lezen, behooren 

 tot de uitzondering; wij mogen aannemen, dat ze daar door 

 sterker stroomen ook nog wel zouden zijn gereduceerd gewor- 

 den. Overigens heb ik nog slechts op te merken, dat de hier 

 vermelde proeven op Konijn 3 werden gedaan, toen de zenu- 

 wen reeds een paar uren waren doorgesneden. De alsnu ver- 

 hoogde gevoeligheid verklaart de bij geringe stroomsterkten 

 betrekkelijk groote effecten, en hare ongelijkmatige verdeeling 

 over de verschillende punten der zenuw maakt het zeer be- 

 grijpelijk, dat een geringe verschuiving der electroden tot de 

 afwijking aanleiding gaf, die enkele proeven vertoonen. 



Op Blad I en II, korter na het doorsnijden der zenuwen 

 verkregen, waren de effecten nog veel kleiner. 



