( 176 ) 



de plaats hiervan zij in het fleschje I — - dat wij kortheids- 

 halve peer zullen blijven noemen — eene kleine magneetstaaf 

 m, in een verticalen stand, bevat. Voorts zij er nog een wei- 

 nig kwik in het Üeschje, opdat men naar welgevallen het eene 

 of andere uiteinde der peer in de vloeistof onder kunne 

 doen blijven. 



G en H zijn twee koperen of beter platina ringen, tusschen 

 welke de peer zich moet bevinden. 



Is de peer met het staafje en het kwik te zamen meer of 

 minder of slechts iets soortelijk zwaarder dan de vloeistof, dan 

 moet zij op den ondersten ring H rusten. Is de peer daaren- 

 tegen iets ligter, dan moet zij door den bovensten ring G 

 belet worden naar de oppervlakte E F te rijzen, en iets daar 

 boven uit te steken. 



Ondersteld de peer — waarvan het gewigt en het uitwendig 

 volumen bekend moeten zijn — is iets zwaarder dan de vloei- 

 stof die zij verplaatst, en rust dus op den ondersten ring H. 

 .De vraag is dan naar de kracht waarmede deze ring door de 

 peer gedrukt wordt? 



Men brenge daartoe eene magneetstaaf M verticaal boven de 

 peer en het daarin besloten magneetje, natuurlijk zoo, dat on- 

 gelijknamige polen naar elkander gerigt zijn ; aanvankelijk op 

 zoodanigen afstand, dat de magnetische aantrekking nog onvol- 

 doende is om de peer van den ring H te ligten. Door nu de 

 staaf M langzaam te laten zakken, zal de magnetische aantrek- 

 king toenemen en gelijk kunnen worden aan de kracht van 

 drukking der peer op den ring. De peer zal dan op dat oogen- 

 blik niet meer op den ring drukken, maar, bij de geringste 

 verdere nadering van de magneet M, beginnen te rijzen. Laat 

 men de staaf M dan in haren stand, dan zal de rijzing met 

 eene versnelde beweging voortgaan totdat de peer tegen den ring 

 G stuit, en daar tegengehouden wordt. De afstand der mag- 

 neetstaven M en m is dan verminderd met den weg welken de 

 peer doorloopen heeft. — Zoo men nu de staaf M weder even- 

 veel naar boven schuift en nog een zeer weinigje^ hoe gering 

 ook, meer, dan zal de peer weder gaan zakken, en met eene 

 versnelde beweging dalen, tot op den ring H. 



Do rijzing der peer is dus waargenomen bij eenen afstand 



