( 192 ) 



kleur na bekoeling. Onder 100" geeft zij geen neerslag doch 

 bij 130° scheidt zij oxyde van péan-saint-gilles af. Na be- 

 deeling met keukenzout geeft zij bij 6 7° een neerslag van ij zer- 

 hydroxyde. 



Na gedurende eenige dagen blootgesteld te zijn geweest aan 

 eene gemiddelde temperatuur van ongeveer 20° wordt eene op- 

 oplossing van */ 8 p. c. reeds ontleed en donkerrood van kleur. 

 Later is zij bij doorvallend licht helder, doch troebel bij opval- 

 lend licht. Is de oplossing versch bereid, dan vertoont zij nau- 

 welijks eene geelbruine kleur, wordt bij 54° eenigzins donker- 

 der en neemt bij toenemende temperatuur in donkerheid toe. 

 Met keukenzout bedeeld, begint zij bij 5 7° hydras ferricus af 

 te scheiden. 



Nog sneller dan de vorige wordt eene oplossing van i / i6 p. c. 

 in de gewone luchttemperatuur ontleed; bij verhitting tot 36° 

 begint eene versch bereide oplossing reeds donkerder te worden 

 en scheidt bij 40°, wanneer zij met chloornatrium-kristallen is 

 bedeeld, een neerslag van ijzer-hydroxyde af. 



Uit de boven vermelde feiten blijkt, dat bij de dissociatie 

 van waterige oplossingen van ijzerchloride verschillende perioden 

 moeten onderscheiden worden. De eerste bestaat steeds in de 

 meer of minder volledige scheiding van ijzerchloride en water 

 in oplosbaar ijzeroxyde van graham *) en zoutzuur volgens de 

 formule ; 



Fe 2 Cl 6 + 3 H 2 O = Ee 2 3 + 6H Cl. 



Deze periode komt bij alle oplossingen voor, zij is geken- 

 merkt door de donkere kleur die de oplossing aanneemt, en de 

 vorming van hydras ferricus onder den invloed van chloornatrium 

 en andere neutrale zouten der alcaliën. Bij sterkere oplossingen 

 (van 82 tot 4 p. c.) heeft bij bekoeling, wanneer de ver- 

 hitting niet te sterk is geweest, hereeniging van ijzeroxyde 

 en zoutzuur plaats en herstelt zich de oorspronkelijke kleur on- 



*) l'hil. Trans. 1861; p. 188. Jahrtsbemcht 1861, p. 75. 



