( 196 ) 



als een steenrood poeder neder. Dit neerslag bevat, na bij 100° 

 gedroogd te zijn, 2,1 p. c. water, derhalve een weinig minder 

 dan dat van péan, dat na verscheidene dagen gekookt te heb- 

 ben, nog 3,5 p. c. water bevatte. 



De afscheiding van ijzeroxyde van péan, uit de troebele v Loei • 

 stof, komt overeen met de derde en laatste dissociatie-periode, die 

 alle oplossingen, van minder dan 1 p. c. gehalte, doorloopen. 



Bij oplossingen van meer dan 1 p. c. heeft insgelijks bij 

 hoogere temperatuur vorming van oplosbaar ijzeroxyde plaats, 

 maar meer of minder spoedig herstel van ijzerchloride bij be- 

 koeling, wanneer de verwarming niet te lang genuurd noch te 

 sterk is geweest. Was dit laatste het geval, dan vormt zich eerst 

 een geel onoplosbaar oxychloride, dat bij voortgezette verhitting 

 in eene zwarte compacte massa van watervrij ijzeroxyde overgaat. 



De volgende Tabel geeft een overzicht van de veranderingen 

 die oplossingen van ijzerchloride bij verwarming ondergaan met 

 opgave der temperatuur waarbij zij geschieden: 



Sterkte in 



Vorming van 



Afscheiding van 



Vorming van 



Vorming van 



Procenten 



Fe 2 3 V. GRAHAM. 



Fe 2 3 van péan. 



oxychloride. 



compact Fe 2 3 . 



32 



100°— 130° 





Boven 100° 



140 



16 



100°— 120° 





idem 



120 



8 



100°— 110° 





idem 



110 



4 



90°— 100° 





90° 



? 



2 



87° 





87°' 



p 



I 



83° 



100°— 130° f) 







7* 



75° 



100°— 130° 







7 4 



64° 



idem 







v 



' 8 



54° *) 



idem 







1 

 16 



30° *) 



idem 



| 





II. 



De bovenvermelde feiten geven de verklaring van eenige zon- 

 derlinge verschijnselen, die oplossingen van ijzerchloride vertoonen, 



*) Ook bij een langer verblijf in de gewone temperatuur. 

 t) Gemengd met ijzer liydroxyde. 



