( 198 ) 



// zijn : warmte of licht, maar ook de aanwezigheid van fijne ge- 

 // suspendeerde deeltjes van geleiachtigen of colloidalen (niet van 

 //kristallijnen) aard." 



Naar mijne proeven, meen ik eene andere verklaring daarvoor 

 te moeten geven. Daaruit is gebleken dat ijzerchloride, in zeer 

 verdunde waterige oplossing, bij de gewone luchttemperatuur 

 gescheiden wordt in vrij zoutzuur en oplosbaar ijzeroxyde. Deze 

 zelfde stoffen zullen zich ook vormen bij toevoeging eener op- 

 lossing van ijzerchloride bij rivier- of welwater. Men bemerkt 

 dan ook inderdaad, dat de vloeistof, die, na de toevoeging van 

 dit zout, aanvankelijk kleurloos was, zich spoedig bruinrood be- 

 gint te kleuren. Het oplosbare ijzeroxyde heeft echter, onder 

 deze omstandigheden, slechts een voorbijgaand bestaan : in alle 

 natuurlijke wateren komen zouten van alcaliën voor die het 

 oplosbare ijzeroxyde in onoplosbaar hydroxyde doen overgaan. 

 Dit laatste zal zich bij voorkeur afzetten rondom de in het 

 water zwevende organische of anorganische deeltjes en met 

 deze ten bodem bezinken. 



Om de juistheid dezer verklaring nader te toetsen, vulde ik 

 maatflesschen van 1 liter met gedestilleerd water,, rivierwater, 

 gedestilleerd water met een paar druppels chloornatrium en sul- 

 fas natricus-oplossing bedeeld en liet in deze vier vloeistoffen 

 papiervezels, amylumkorrels en sulfas baryticus zweven, en voegde 

 nu tot elk der twaalf vloeistoffen eene oplossing van 0,032 gram 

 ijzerchloride, Heeds na enkele minuten begonnen de vloeistoffen, 

 die aanvankelijk kleurloos waren, bruinrood te worden en eenige 

 oogenblikken later vertoonden zich in het rivierwater, en in het 

 gedestilleerde water met chloornatrium en sulfas natricus bedeeld, 

 vlokken van ijzer-hydroxyde, die de papiervezels, het zetmeel en 

 de zwavelzure baryt omhulden, en na eenige uren daarmede op 

 den bodem der flesschen waren bezonken. Gedurende deze af- 

 scheiding werden de vloeistoffen allengs lichter van kleur en 

 waren ten slotte kleurloos. Na indampen van de heldere vloei- 

 stoffen was er geen spoor van ijzer in te vinden. In het gede- 

 stilleerde water daarentegen, dat met dezelfde zwevende stoffen 

 was bedeeld, had geen spoor van afscheiding van hydroxyde 

 plaats en de vloeistoffen behielden, ook na de bezinking der 

 gesuspendeerde deeltjes, hunne roodbruine kleur. 



