( 209 ) 



vorm gebonden is en wegens het verdwijnen bij integratie voor 

 gesloten stroomen identische resultaten geeft. Uit een onder- 

 zoek omtrent de stabiliteit der vrije electriciteit bij stroomen 

 van willekeurigen vorm bleek hem, welke coëfficiënt en teeken 

 aan de uitdrukking die dit verschil aangeeft, moet worden toe- 

 gekend. 



Terwijl hij verder de door c. f. neumann gevonden poten- 

 tiaal voor gesloten geleiders van eindige afmetingen ook voor 

 stroomelementen meent te moeten aannemen, komt hij eindelijk 

 tot een algemeenen vorm, waarin alle potentialen van de wer- 

 king tusschen stroomelementen begrepen zijn. 



Ofschoon nu helmholtz niet nader bij dit punt stilstaat en 

 tot het eigenlijke onderwerp zijner verhandeling overgaat, is het 

 wenschelijk, naar aanleiding van de door hem gegeven algemeene 

 formule, de verschillende uitdrukkingen voor de electrodynami- 

 sche potentiaal en voor de werking tusschen twee stroomele- 

 menten na te gaan, meer bepaaldelijk de gebruikelijke theorieën 

 van ampère en weber en de nieuwere theorie van c. neumann 

 in dit opzigt nader te onderzoeken. 



Onder de uitdrukkingen voor de werking op afstand van 

 galvanische stroomen is er geen door de ervaring beter beves- 

 tigd dan de inductiewet van c. f. neumann. In het aanhangsel 

 tot zijne tweede verhandeling *), wordt de potentiaal-uitdruk- 

 king voor de werking van twee gesloten stroomen op elkander 

 gegeven, welke potentiaal de basis zijner inductiewet vormt ; 

 hare verandering is evenredig aan de geïnduceerde electromoto- 

 rische kracht. 



Noemen wij eene afstooting positief, zoo zal, als e den hoek 

 tusschen twee stroomelementen ds en ch\ met de stroomsterkten 

 i en i\ aanduidt, wier afstand ;• is, 



f [Cos. 



\ ii'l — ds ds' , (1) 



de integralen daarbij uitgestrekt over beide geleiders, die po- 

 tentiaal voorstellen. Dan toch zal, als X, 7, Z de som van de 



') Zie over beide Verhandelingen : Abhand. der Berliner Academie, 1845 tt. 184' 



14* 



