BLIK OP DE 



UITBREIDING DER ZOOLOGISCHE KENNIS, 



NAAR AANLEIDING DER VERGELIJKING VAN 

 VERSCHILLENDE STELSELS, 



DOOR 



P. H A R T I N G. 



Voorgedragen in de gewone Vergadering van 26 Nov. 1870. 



Bij gelegenheid, dat ik aan de Academie het laatste stuk der 

 natuur-historische afdeeling van mijn Leerboek der Dierkunde 

 aanbied, zij het mij vergund eenige opmerkingen te maken aan- 

 gaande de daarin gevolgde stelselmatige groepeering en tevens 

 door eenige cijfers de groote uitgebreidheid der hedendaagsche 

 zoologische kennis te doen uitkomen 



Bij het maken van stelselmatige indeelingen des dierenrijks 

 kan meu van tweederlei standpunt uitgaan. Yelen zien daarin 

 het middel om alle dieren zoo te rangschikken, dat aan eiken 

 vorm eene bepaalde plaats in het stelsel wordt aangewezen. — 

 Elke groep, d. i. elke soort, geslacht, familie, orde, klasse, 

 moet daartoe scherp begrensd worden, zoodat elk der daartoe 

 behoorende leden de kenmerken bezit, welke ook aan al de 

 overige leden der groep eigen zijn en die gezamenlijk als diagnose 

 worden zamengevat. De zoodanigen hebben vooral de gemakken 

 der determinatie in het oog. Regelmatig afdalende van het 

 algemeene tot het bijzondere, vindt de verzamelaar zoo de namen 

 der reeds door anderen beschreven soorten, of, indien het eene 

 nog niet beschreven soort geldt, de groep waarin zij geplaatst 

 moet worden. 



Zoolang men nog slechts een zeer beperkt getal van dier- 



