( 258 J 



soorten kende, was het volgen van dezen zuiver logischen weg 

 zeer gemakkelijk. Eene diagnose van een of twee regels was 

 meestal voldoende om elke groep scherp te kenmerken, en het 

 getal der aldus gevormde groepen ging het vermogen \an een 

 matig geheugen niet te boven. Naar gelang echter zich nieuw- 

 ontdekte diervormen bij de reeds bekende voegden, moest zich 

 noodzakelijk ook het getal der groepen vermeerderen. Zoodra 

 toch overigens verwante dieren bleken niet \olkomen overeen- 

 testemmen in al de kenmerken, die door de diagnose worden 

 uitgedrukt, moest deze hetzij gewijzigd en nog algemeen er dan 

 vroeger gemaakt worden, of wel eene nieuwe groep moest wor- 

 den opengesteld tot opneming dezer afwijkende vormen. Het 

 gevolg hiervan is geweest, dat, inzonderheid in den loop der 

 laatste jaren, het getal dier nieuw gevormde groepen, bepaal- 

 delijk der familiën en geslachten, op eene wijze is toegenomen, 

 die men bijna verontrustend zoude kunnen noemen, omdat zelfs 

 hij die aan een uitmuntend geheugen een stalen vlijt paart, ge- 

 durende een geheel menschenleven niet in staat is meer dan 

 een klein gedeelte der duizenden van namen te onthouden, nog 

 minder de kleinere en grootere verschillen, welke tot het geven 

 dier namen aanleiding hebben gegeven. Gaat men op dien 

 weg voort, dan laat zich voorzien, dat, eer vele jaren verloopen 

 zijn, een overzigt vau het geheele dierenrijk, dat nu reeds tot 

 de zeer moeijelijke opgaven behoort, eindigen zal met geheel 

 onmogelijk te worden. 



De vraag mag dus wel gesteld worden of die weg wel de 

 ware is, en of het niet verkieslijk is, eenen anderen in te slaan. 

 Elke scherpe afbakening van zekere groepen onderstelt, dat 

 er werkelijk in de natuur ook scherpe scheidingen bestaan. Nu 

 heeft wel is waar reeds linnaeus gezegd: '/natura non facit 

 saUns" maar op het standpunt, waarop de toenmalige kennis 

 der dierenwereld stond, had hij toch weinig regt tot zulk eene 

 uitspraak In de eerste folio uitgave van zijn S//stema naturae, 

 die in 17o5 verscheen, geeft hij op twee bladzijden een over- 

 zigt van het geheele stelsel van het dierenrijk, van de klassen, 

 orden, geslachten en soorten, met de zeer korte diagnosen vau 

 al de eerstgenoemde drie groepen. Ziehier de getallen der door 

 hem in elk zijner zes klassen gerangschikte groepen. 



