( 264 ) 



lijke familiën te verminderen, dan door hare vermeerdering het 

 verband daartusschen, dat of nog bestaat of vroeger bestaan 

 heeft, nog losser te maken of liever te doen schijnen. 



En even zoo is het met de geslachten gelegen. Nog wordt 

 telken jare de naamlijst daarvan met eenige honderdtallen ver- 

 meerderd, maar beschouwd men de zaak van naderbij, dan blijkt 

 al spoedig dat in de meeste gevallen de naamgevers de oude 

 Linneaansche uitspraak : // cïiaracter non facit genus" geheel 

 vergeten hebben. Al te dikwijls gebeurt het, dat nieuwe ge- 

 slachten gegrond worden op kenmerken, die hoogstens ter on- 

 derscheiding van soorten kunnen dienen, of dat men een reeds 

 bestaand geslacht oplost in twee, drie of meer geslachten, al- 

 leen omdat het getal der soorten daarin door nieuwere ontdek- 

 kingen is toegenomen. Niets is alsdan eenvoudiger dan onder 

 de kenmerken er een te vinden, waarin sommige der soorten 

 overeenstemmen, terwijl het bij andere gemist wordt, en het is 

 voorzeker bij het opmaken van eenen catalogus der soorten 

 raadzaam deze dienovereenkomstig te groepeeren, omdat het op- 

 zoeken en determineeren daardoor gemakkelijker gemaakt wordt, 

 maar zulk eene groepeering is altijd een kunstmatig hulpmid- 

 del, niets meer Het leidt slechts zelden tot de vorming van 

 werkelijk natuurlijke groepen, zoo als de geslachten behooren 

 te zijn. 



Dat hierdoor het overzigt van de werkelijk in de natuur be- 

 staande groote verscheidenheid dér vormen meer dan noodig is 

 bemoeijeHjkt wordt, is duidelijk. Namen maken de wetenschap 

 niet uit : zij zijn slechts middelen om zich aan anderen ver- 

 staanbaar te maken en het eenmaal waargenomene in concreten 

 vorm te bewaren. Zoolang dit op eene andere wijze even goed 

 geschieden kan, moet men het getal der namen niet noodeloos 

 vermeerderen. Een naam behoort de zigtbare en hoorbare vorm 

 van een begrip te zijn. Maar waar die begrippen slechts zeer 

 weinig van elkander verschillen, zijn nieuwe namen niet alleen 

 overbodig maar zelfs schadelijk voor het verstaan dier begrip- 

 pen en daardoor voor de wetenschap. Voor een deel trouwens 

 is dit een gevolg van de gebruikelijke wijze van naamgeving. 

 "Dat deze zoo willekeurig mogelijk is, weet elk. Zeer dikwijls 

 drukt zelfs de naam geenerlei begrip uit, b.v. al die geslachts- 



