( 2fifi ) 



nanienwelke ontleend zijn aan de namen van meer of minder 

 bekende schrijvers. Maar hetgeen hinderlijk is en aanleiding 

 tot verwarde voorstellingen geeft, is dat er bij het geven van 

 namen bijna nooit gelet wordt op den graad van verschil of 

 overeenkomst tusschen de onderscheidene diervormen. De ge- 

 slachtsnamen Velu en Amoeba verschillen niet meer van elkan- 

 der dan die van Ploceus en Texlor, en toch staan de dieren, 

 die onder de beide eerste namen begrepen worden, aan de twee 

 tegen elkander over geplaatste pooleinden van het stelsel, ter- 

 wijl de beide laatste zeer na verwante vormen aanduiden. 



Inderdaad bestaat er de grootste behoefte aan een geheel 

 gewijzigd stelsel van nomenclatuur, zoo ingerigt, dat het hoor- 

 of zigtbare teeken, d. i. de naam, ook zooveel mogelijk het 

 begrip uitdrukt hetwelk men daarmede tracht terug te geven. 

 Met andere woorden : verwante vormen moeten ook verwante 

 namen hebben, en elke naam moet in het kort de som be- 

 vatten van de hoofdkenmerken van den dierlijken vorm welken 

 men met dien naam bestempelt. 



Ts zulk een stelsel uitvoerbaar? Ik geloof van ja. Maar 

 "zal het ook in voerbaar zijn ? Zal het niet afstuiten op de 

 zucht om de oude namen te blijven behouden, waaraan zekere 

 eigendomsregten verbonden zijn? Zeer waarschijnlijk. Voor 

 het oogenblik onthoud ik mij dan ook van het voorstellen van 

 zulk eene diep ingrijpende verandering in de gebruikelijke 

 nomenclatuur Welligt kom ik echter later nog eens daarop 

 terug. 



26 November, 1870. 



