( 270 ) 



H had gereduceerd en toen bij sterke hitte in een sterken 

 stroom droog H Cl behandelde. 



Eindelijk heb ik nog de door g. werther *) bij de analyse 

 van den Pultusker steen gevolgde wijze beproefd, door namelijk 

 het nikkelhoüdend praecipitaat van ijzeroxydhydraat door am- 

 monia verkregen met zeer verdund azijnzuur uit te koken; 

 doch bij gebruik van zeer verdund azijnzuur wordt niet al 

 het nikkel weggenomen, en bij eenigszins sterker azijnzuur 

 blijft ook na lang koken de oplossing ijzerhoudend. Het door 

 g. wertker in dien steen aangegeven nikkelgehalte is dan ook 

 veel lager dan door rammelsberg is gevonden. 



Na al die vergeefsche pogingen heb ik mij de vraag gesteld : 

 welke is de oorzaak, dat, terwijl nikkeloxydul en kobaltoxydul 

 uit hunne oplossingen door weinig ammonia gedeeltelijk geprae- 

 cipiteerd, doch na toevoeging van overvloedige ammonia volko- 

 men worden opgelost, zulks niet doen wanneer daarbij een prae- 

 cipitaat ontstaat van ijzeroxydlrydraat? Men zoude zulks kunnen 

 verklaren uit de neiging der oxyden K 2 O 3 om zich met oxyden 

 van de formule E O te verbinden, doch, naar mijn oordeel, is dit 

 verschijnsel alleenlijk te wijten aan den physischen aard van het 

 volumineuze, geleiachtige ijzeroxydhydraat, hetwelk bij zijne 

 praecipitatie eene groote hoeveelheid zich in opgelosten toestand 

 bevindende zouten insluit, of op zich nederslaat; verwarmt men 

 de vloeistof, zoo wordt het praecipitaat wel minder volumineus, 

 doch het coaguleert, eenigszins te vergelijken bij de coagulatie 

 van eiwit, en geheel gelijk aan de werking der aluinaarde, 

 waarvan men bij het maken van lakken de rnedeslepende eigen- 

 schap zoowel voor gesuspendeerde als voor opgeloste stoffen kent. 

 Eene lang voortgezette wassching van zulke praecipitaten, al is 

 het ook met oplossingsmiddelen (zooals voor nikkel en kobalt 

 met ammonia liquida) helpt zeer weinig tot verwijdering dier 

 stoffen. Hij de praecipitatie met koolzure baryt verkrijgt men 

 een veel minder volumineus en meer korrelig praecipitaat, en 

 hierin is de reden gelegen dat dit veel minder ofschoon toch 

 ook een weinig van de zouten terughoudt ; doch het gebruik van 

 koolzure baryt noodzaakt de vorming van twee voor de analyse 

 onnoodige praecipitaten van zwavelzure baryt; dit is wel is waar 



| [bid. Jahrg. VI II, p 459. 



