( 315 ) 



pen nu zijn in de beschrijvende natuurwetenschappen de som- 

 men van een zeker aantal waarneembare eigenschappen. Met 

 andere woorden, de nomenclatuur moet er op zijn ingerigt, 

 om, bij het hooren of zien van een naam, een beeld van een 

 dier of van een plant voor den geest te doen verrijzen, dat 

 eene zekere som van eigenschappen of kenmerken bezit, die het 

 met andere gemeen heeft of waardoor het zich van andere on- 

 derscheidt. 



Zulk eene mneraotechnische, op vaste, door allen aangenomen 

 grondslagen berustende nomenclatuur zoude voorzeker eene zeer 

 gewenschte verbetering zijn. Is zij echter uitvoerbaar? En zoo 

 ja, mag men hopen, dat zij allengs algemeen ingang zal vin- 

 den? De eerste dezer vragen mag, gelijk uit het vervolg zal 

 blijken, toestemmend beantwoord worden. Wat de tweede aan- 

 belangt, zoo vrees ik wel is waar dat slechts weinigen er toe 

 zullen kunnen besluiten om de oude namen, die zij steeds ge- 

 bruikt hebben, w r aaraan zij gewoon zijn geraakt, en die boven- 

 dien welligt met hun eigen naam verbonden zijn, waarop zij 

 dus een soort van eigendomsregt hebben, prijs te geven. 



Hoe groot de gehechtheid aan eenmaal gegeven namen is, 

 blijkt wel daaruit, dat namen als mercurius dulcis, sublimaat 

 enzv. nog steeds bij velen in gebruik sijn, alhoewel de chemie 

 er reeds sedert lang betere voor in de plaats heeft gesteld. 

 Wanneer ik derhalve liet waag voor de zoölogie eene nieuwe 

 nomenclatuur voor te stellen, dan maak ik mij volstrekt geene 

 illusie, dat deze ook spoedig algemeenen ingang zal vinden. Toch 

 acht ik het niet ongepast dit te doen, al ware het slechts om 

 de aandacht der zooiogen op dit onderwerp te vestigen. Men 

 zie dan ook in hetgeen thans volgt niet anders dan eene eerste 

 poging, om zulk eene hervorming voor te bereiden. Die her- 

 vorming, zal zij doel treffen moet een radikale zijn. Men kan 

 er wel naar streven om van de oude namen te behouden wat 

 te behouden is, maar wanneer men vasthoudt aan het reeds 

 meer genoemde hoofdbeginsel eener meer rationeele nomenclatuur, 

 dat namelijk verwante vormen ook verwante namen moeten 

 dragen, dan blijkt al spoedig dat van de oude namen meestal 

 niet anders dan gedeelten in de nieuwe kunnen overgaan, omdat 

 in eene nomenclatuur, die tevens als mnemotechnisch hulpmid- 



