( 350 ) 



onderzocht, en hadden beiden te zamen niet meer dan 5 exem- 

 plaren daarvan ter hunner beschikking. Trekt men hiervan één 

 exemplaar af, door howard beschreven, maar van eene ziekelijke 

 plant afkomstig, dan kan men zeggen, dat onze kennis aan- 

 gaande den microrcopischen bouw van den Pahudiana-bast op 

 dit oogenblik berust op hetgeen een viertal waarnemingen aan 

 het licht hebben gebracht. 



De bastpijpen, die ik onderzocht, en wier dikte verschilde 

 tusschen l*/ 2 en 27a millim., hadden aan hunne oppervlakte een 

 laagje leder kurk, daaronder een afwisselend getal tangentiaal uit- 

 gerekte schors-parenchymcellen, met kleine zetmeelkorrels gevnld 

 en niet zoo bruin van wand als ik zulks elders wel had aan- 

 getroffen, en, op de grens tnsschen schors en bast een kring 

 van ver uit elkander staande, niet zeer wijde sapluizen (gemid- 

 deld 5 / 100 millim. in langste middellijn). Tusschen de schors- 

 parenchymcellen vond ik geene steen- of hars-, maar wel sterk 

 tangentiaal uitgerekte krislalcellen. — Eene bijzonderheid, waar- 

 van ook phoebus met een enkel woord melding maakte, en die 

 mij te meer opvie], omdat ik ze noch bij den bast van C. Cali- 

 saya, noch bij dien van C. Hasskarliana had aangetroffen , be- 

 stond hierin, dat er in de schors tal van bruine dwarsstreepjes 

 zich vertoonden, die den schijn deden ontstaan, alsof er diep 

 in het weefsel en op verschillende plaatsen te gelijk eene vor- 

 ming van kurk weefsel begonnen was. Bij een nauwkeuriger on- 

 derzoek bleek het mij, dat die streepjes met groepen van platte 

 cellen overeenkwamen, welker inhoud en wanden wat bruiner 

 gekleurd waren dan die der omgeving, doch die van gewone 

 lederkurkcellen door de mindere regelmatigheid harer aaneenvoe- 

 ging afweken. 



Binnen den kring van sapbuizen deden zich talrijke bastvezels 

 voor, met elkander tot driehoekige figuren vereenigd, wier top- 

 pen naar buiten stonden, en die van elkander gescheiden waren 

 door wigvormige primaire mergstralen, welke te meer in het oog 

 liepen, daar ook hunne cellen door eene bruine kleur tegen die 

 der omgeving afstaken. 



De cellen dier mergstralen deden zich op eene horizontale door- 

 snede wijder voor dan die der schors, en hadden ook eene meer 

 vierkante gedaante. Tnsschen haar kwamen ook nog verspreide 



