( 358 ) 



aanwas der sapbuizen na te gaan, wordt men dikwerf gesteund : 

 1°. door de kleur der cellen — en wij bedoelen hier niet al- 

 leen de kleur harer wanden, maar ook van haar inhoud — die 

 in het verlengde van de langste as der sapbuizen gelegen zijn, 

 welke kleur in de richting van het reeds gevormde stuk der 

 sapbuis donkerder en donkerder wordt; 2 Ö . door de grootte en 

 den vorm dier cellen, omdat zij in deze opzichten doorgaans 

 van die der omgeving afwijken; 3°. door de aanwezigheid van 

 korrels of klompjes in dat gedeelte der sapbuis, 't welk met de 

 nog niet vervloeide cellen in aanraking is, niet ongelijk aan 

 dezulken, welke in die cellen vervat zijn. 



Geheel in overeenstemming met het hiervoren medegedeelde, 

 is de door vogl gedane waarneming, dat men de sapbuizen der 

 Cinchonen, na ze met kokende bijtende potassa uit het omlig- 

 gende weefsel te hebben losgemaakt, nooit zoo praepareeren kan, 

 dat zij gesloten uiteinden hebben. Die uiteinden zijn altijd open ; 

 maar dit kan ook niet anders, daar de in een meerderen of min- 

 deren staat van vervloeiing verkeerende cellen, die weldra tot 

 het langer worden der buizen zouden hebben bijgedragen, bij het 

 losmaken dezer laatsten uit hare omgeving, in de dwarste af- 

 scheuren. 



Behalve de tot hiertoe beschrevene sapbuizen, die ik daarom 

 met den naam van primaire wensch te bestempelen, worden er 

 bij de Cinchonen nog andere voortgebracht, die den naam van 

 secundaire behooren te dragen, omdat zij eenvoudig door ineen- 

 vloeiing van cellen met een donkerbruinen inhoud worden voort- 

 gebracht, zonder dat daaraan de hierboven beschreven, uit het 

 oorspronkelijk meristeem der knoppen te voorschijn gekomen sap- 

 cellen voorafgaan. Tk leid dit daaruit af, dat men, althans in 

 de schors, zeer dikwerf sapbuizen met eene veel nauwere holte 

 aantreft en die buiten den krans van ruimere buizen gevonden 

 worden, en dat, hiermede in overeenstemming, op verschillende 

 plaatsen der schors, in de onmiddellijke nabijheid van het oor- 

 spronkelijk meristeem der knoppen, loodrechte reeksen van enge, 

 korte, rolronde cellen worden aangetroffen, die met vlakke wan- 

 den aan elkander grenzen en met denzelfden bruinen inhoud 

 als de primaire sapbuizen gevuld zijn. 



Uit mijne hierboven medegedeelde waarnemingen blijkt ge- 



