( 363 ) 



droge waterstof, en alsdan weder met sublimaat-oplossing steeds 

 in een stroom van waterstof worden gekookt, welke bewerking 

 een paar malen moet worden herhaald. 



Op deze wijze heb ik een paar gram van het poeder van den 

 Oost-Indischen steen, waaruit zooveel mogelijk alles wat den 

 magneet wilde volgen was verwijderd, behandeld en de reductie 

 in waterstof en de behandeling met sublimaat vijf keeren her- 

 haald. Het aldus bereide poeder werd in een platinum schaal met 

 sterk zoutzuur verwarmd, waarbij duidelijke ontwikkeling van 

 zwavelwaterstof werd waargenomen, zoodat door deze herhaalde 

 behandelingen het zwavelijzer, hoewel voor een groot deel, toch 

 niet volkomen was ontleed geworden. De zoutzure solutie werd 

 van het kiezelzuur en het onopgeloste silikaat afgefiltreerd, na 

 toevoeging van salpeterzuur tot droog toe uitgedampt, en het 

 goed gedroogde residu in verdund zoutzuur opgelost. Door am- 

 monia liquida werd het ijzeroxydhydraat afgescheiden, en dit, 

 zoo als ik bij mijne laatste mededeeling heb aangegeven, drie- 

 maal weder in zoutzuur opgelost en door ammonia gepraecipi- 

 teerd; van het gewogen ijzeroxyd werd een gedeelte, na tot zeer 

 fijn poeder gebracht te zijn, met sodahydraat gegloeid; bij de op- 

 lossing van deze massa werd eene groene solutie verkregen, die 

 bij verdunning met water onder afscheiding van een niet weeg- 

 bare hoeveelheid mangaanoxydhydraat werd ontkleurd; uit de 

 soda-oplossing werd de aluinaarde bepaald. Nadat de verschil- 

 lende ammoniakale vloeistoffen tot droog toe waren uitgedampt, 

 werden de residus in een porseleinen kroes verhit tot verjaging 

 van het chloorammonium ; het nu verkregen residu, bijna uitslui- 

 tend magnesia, werd met water bevochtigd en daarna in verdund 

 zuiver zwavelzuur opgelost ; deze vloeistof werd eerst op een wa- 

 terbad uitgedampt, en daarna het overvloedige zwavelzuur door 

 hitte verjaagd. De oplossing van dit residu werd van een wei- 

 nig afgescheiden gips afgefiltreerd, en vervolgens behandeld met 

 zwavelwaterstof-zwavelammonium, waardoor zij bruin gekleurd 

 werd; nadat de vloeistof gedurende een 24 uren in een geslo- 

 ten neschje op eene warme plaats had gestaan, had zich op den 

 bodem een zwart praecipitaat neergezet, waarvan de hoeveelheid 

 wel zeer gering was, doch genoegzaam om met borax en phos- 

 phorzout voor de blaaspijp onderzocht te worden. De boraxparel 



