( 364 ) 



was in de hitte van de oxydatievlam violet, en bij bekoeling 

 roodbruin, er was geen blauwe tint aanwezig, die aan kobalt 

 eigen is; in de reductievlam werd de parel troebel. De phos- 

 phorzoutparel was bij hitte roodbruin, bij bekoeling licht oranje- 

 geel. Een spoor van het zwarte poeder werd met koningswater 

 behandeld, en na verdamping van het zuur ontstond door am- 

 monia eene blauwe verkleuring; er was dus bepaald nikkel aan- 

 wezig, die na de aangegeven behandeling moeielijk kan worden 

 toegeschreven aan nikkelijzer, hetwelk het silikaat nog veront- 

 reinigde. Bij de behandeling van een weinig van dit zwarte poe- 

 der met sodahydraat in de hitte, ontstond een groene rand, waar- 

 door de aanwezigheid van mangaan werd bewezen. 



Zoo als bekend is, bestaat de beroemde ijzermassa van Kras- 

 nojarsk, of zoo als zij naar haren wetenschappelijken ontdekker 

 genoemd wordt de Pallasijzermassa, uit een spons van nikkel- 

 ijzer (met ongeveer 11 pCt. nikkel), in wier holten heldere 

 gele tot geelbruine korrels van olivin gelegen zijn; hier vindt 

 men de cosmische olivin in zuiveren toestand niet vermengd 

 met andere mineralen; hoewel deze olivin reeds meermalen aan 

 de analyse is onderworpen geworden, achtte ik het van belang 

 door een bepaald onderzoek de zekerheid te verkrijgen of die 

 olivin, die geheel omgeven is door een zeer nikkelrijk ijzer al 

 dan niet nikkel bevat: 



Berzelius *) zegt hieromtrent: // stromeyer, welcher Nickel 

 //in anderen Olivinen gefunden, fand wider alle Vermuthung 

 // das der PallasoKvin frei davon sei, wiewohl schon howard 

 // angegeben, dass darin bis zu 1 Procent Nickeloxyd vorkomme. 

 // Ich konnte darin, wie stromeyer, nicht die geringste Spur 

 //von Nickel entdecken. 1 ' 



Uit een stuk Pallasijzer mijner verzameling konde ik eenige 

 korrels olivin verzamelen, waarvan de meesten op de oppervlakte, 

 waar zij tegen het nikkelijzer rustten, met ijzerrroest bedekt 

 waren, in welk ijzerroest natuurlijk nikkel voorhanden was; 

 deze korrels werden in een achaten mortier even gebroken, en 

 uit deze splinters werden met groote zorg heldere stukjes, waar- 

 aan geen roest kleefde, uitgezocht, en daarna tot een zeer fijn 



*) Poggend., Ann. B XXXIII, pag. 133. 



