( 14 ) 



te schrijven aan het in weeken toestand indringen in den 

 bodem. Beide stukken zijn, zooals bijna alle steenmeteorieten, 

 bedekt met een dnnne doffe zwartbruine korst, een begin 

 van smelting van de silikaten, bij de oppervlakkige enorme 

 hitte, voortgebracht door de ontzettend zamengeperste lucht 

 bij de snelle vaart van het lichaam. Alleen op een der zij- 

 vlakken ontwaart men evenwijdige striemen, voortgebracht 

 bij den val van den steen in den grond, door de schuring 

 van de aldaar aanwezige steenen tegen de waarschijnlijk nog 

 niet geheel bekoelde oppervlakte van den meteoriet. 



De beweering van het inlandsen meisje dat de rolkalk- 

 steen gloeiend zoude zijn geweest, houd ik voor een gevolg 

 van verschrikte verbeelding, daar hel niet waarschijnlijk is, 

 dat de daar gevallen meteoriet zooveel warmte aan dien rol- 

 steen heeft afgestaan, dat hij heet geworden zoude zijn ; 

 waarschijnlijk was de rolsteen Lang aan de zon blootgesteld 

 geweest. 



De meteoriet van Ngawi behoort tot de aan metallisch 

 nikkelijzer zeer arme; slechts hier en daar worden daarvan 

 in den steen kleine metaalglanzende spikkels gevonden, ter- 

 wijl hij daarentegen zeer rijk is aan zwavel ijzer: behalve 

 dat hier en daar sterk glanzende kristallen van troïlit wor- 

 den gezien, is het zwavelijzer daarenboven op een zeer eigen- 

 aardige wijze door het gesteente verspreid ; het vormt name- 

 lijk het omhulsel van tallooze bollen van zeer verschillende 

 grootte, waaronder er zijn van 2 a 3 mm. middellijn; uit 

 een agglomeratie van deze bolletjes bestaat de geheele steen. 

 zooals duidelijk blijkt uit de vier malen vergroote afbeel- 

 ding van de vlak geslepen doorsnede van den sub 2 ge- 

 noemden steen (fig. 1, plaat 11), die deze wonderlijke struc- 

 tuur zeer duidelijk vertoont. De zwarte randen om de kogels 

 zijn zwavelijzer, het materiaal waardoor de steen eenige 

 vastheid heeft gekregen, want de inhoud der kogels is zoo- 

 danig bros en tot fijn gruis gebracht, dat het slijpen van 

 dunne plaatjes tot mikroskopisch onderzoek bijna ondoenbaar 

 was. Prof. Behrexs te Delft, die daarin een zoo uitnemende 

 geoefendheid heeft verkregen, kon het niet verder brengen 

 dan tot een vrij onvolkomen praeparaat, waarvan de Heer 



