( 25 ) 



stelde zijde van de nullijn (of het nul vlak) gelegen is als 

 het bewegende punt p. 



7. Als onmiddellijke gevolgen der vergelijkingen (11) mer- 

 ken wij het volgende op, terwijl wij ons tot vlakke bewe- 

 ging bepalen: 



I. Voor punten van de raaklijn aan de kromme in p, is 

 cos qp — sin v, dus 



P" — 2 F [o cos v — t sin v) = 2 m ( v 2 — r — 



\ cl t 



zijnde voor de verschillende punten der raaklijn eene in het 



algemeen met r veranderlijke waarde, tenzij de raaklijn lood- 



dv 

 recht op de kracht, wanneer v = en dus de term r — - 



d t 



verdwijnt. 



Voor het punt p is r = en wordt 



P" — 2mv 2 = A T. 



II. Voor punten der loodlijn in p op de kracht F opge- 

 richt, is qp = 90°, cos qp = 0, dus wordt 



f"=2m« 2 = 4 T. 



in v^ 



III. Als F met de normaal zamenvalt, dus = en 



o 



cosv = 1, zal voor een willekeurig punt O (r, qp) van het vlak 



Q 



t" = 2 F (q — r cos qp) =s 2 mv 2 il — - cos qp ], 



zoodat als r cos cp = q (wanneer ö op de nullijn ligt) P" 

 verdwijnt. 



IV. Verder laat zich, in gevolge (11), schrijven: 



P » = 4 rii-'^! (12) 



f QCOSV) 



en nemen wij weder langs cle richting der kracht, van uit 

 het bewegende punt q een afstand d = r cos qp, zoo volgt 



