( 138 ) 



De schrijver der aan ons oordeel onderworpen verhande- 

 ling tracht nu door een zelfstandig anatomisch en micro- 

 chemisch onderzoek onze kennis op dit gebied uit te 

 breiden. 



Na een kort, zaakrijk overzicht van de resultaten zijner 

 voorgangers, beschrijft de Heer van Wisselingh den anato- 

 mischen bouw van de kernscheede bij een aantal phanero- 

 game, meest monocotyle wortels, met aanwijzing van de 

 verschillen, die onderscheiden planten in dit opzicht ver- 

 toonen. Hij staat daarbij voornamelijk stil bij den vorm 

 der cellen; bij den chemischen en physischen aard van ha- 

 ren celwand, die zoowel in aantal en dikte als in uitge- 

 breidheid der lagen eene groots verscheidenheid vertoont; 

 bij het verschijnsel van de CasiwkyVIu- vlek, waarvan hij 

 de oorzaak niet met den ontdekker zoekt in golvingen, 

 maar veel meer in wijziging van den aard van den radialen 

 celwand. Merkwaardig is ook de verschillende bouw der 

 cellen van de kernscheede, al naar dat zij tegenover de 

 bastbundels of tegenover de primaire houtvaten staan. 



Uitvoerig wordt daarna de oorsprong dier golvin^en of 

 plooien nagegaan, en de Schrijver betoogt dat deze niet, 

 zooals ScHWEyuENKit beweert, eerst bij het maken van 

 praeparaten ten gevolge van opheffing van den turgor ont- 

 staan, maar dat zij reeds in de levende plant worden aan- 

 getroffen, vermoedelijk als gevolg van de volumenvermeer- 

 dering big cuticularisatie van den celwand, op soortgelijke 

 wijze als waarop, volgens de meening van Stuasburgee, 

 de golvingen of plooiingen op vele opperhuidcellen ge- 

 vormd worden. Eene voorstelling, die, naar wij gelo^ven, 

 ook in harmonie is met de uitkomsten van Hugo de Vkies, 

 volgens welke in de levende plant, juist ten gevolge van 

 den turgor, contractie der wortels plaats heeft, waarbij dan 

 de minder elastische, gecuticulariseerde wanden in plooien 

 worden gelegd. 



Op de algemeene beschouwing van de kernscheede volo-t 

 in de verhandeling de geschiedenis van hare ontwikkeling 

 bij drie verschillende planten : Iris Guldenstaedtiana, Funchia 

 ovata en Luzula sylvatica. Daarin worden de deelingen der 



