( 161 ) 



het verschijnsel teweeggebracht wordt, hebben we reeds 

 vroeger bij eenige planten besproken *). Spoedig ondergaan 

 de zijwanden nu ook eene wijziging aan hunne beide uit- 

 einden (fig. 4 w). Aanvankelijk ziet men aldaar lichtgele 

 puntjes. Het puntje aan de binnenzijde en de CASPAiiy'sche 

 vlek zijn afzonderlijk te herkennen. De celinhoud blijft nu 

 niet alleen gehecht aan de Caspaey'scIic vlek, maar ook in 

 de celhoeken bij den buitenwand. De gewijzigde deelen aan 

 de beide uiteinden van den radialen wand zijn evenals de Cas- 

 PARY'sche vlek zeer resistent tegen geconcentreeid zwavelzuur. 



Een proces, slechts weinig minder belangrijk dan de vor- 

 ming der ÖASPARY'sche vlek, grijpt nu in de cellen der kern- 

 scheede plaats, nl. de vorming eener verkurkte membraan, 

 waardoor het cellumen aan alle zijden omsloten wordt (fig. 

 4 cm.). Deze wordt door het binnenste gedeelte van den 

 piïmairen wand gevormd; door de » Mittellamelle" wordt 

 aan hare vorming geen deel genomen. Dit proces openbaart 

 zich in enkele cellen tegenover de bastbundeltjes en breidt 

 zich vervolgens over de geheele kernscheede uit. 



De plaats, waar zich vroeger de CASPARY'sche vlek be- 

 vond, is thans zonder behulp van reagentia niet meer aan 

 te wijzen ; wanneer men echter de kernscheede met iodium 

 en geconcentreerd zwavelzuur behandelt, verraadt ze zich 

 door de beide reeds vroeger beschrevene streepjes f). Ook 

 in volwassen toestand, wanneer zich secundaire verdikkings- 

 lagen gevormd hebben, kan men, door gebruik te maken 

 van genoemde reagentia, haar weder terugvinden (zie fig. 12 s). 



Dat de » Mittellamelle" bij buiten- en binnenwand geen 

 deel uitmaakt van de vtrkurkte membraan, daarvan kan men 

 zich overtuigen door behandeling der jeugdige kernscheede 

 met iodium en niet te geconcentreerd zwavelzuur. De ver- 

 kurkte membraan (zie fig. 4 en 6 c. m.) wordt hierbij bruin 

 of geel gekleurd en legt zich bij buiten- en binnenwand in 

 een grooter of kleiner aantal plooien, waardoor ze uit haar 

 verband met de » Mittellamelle" (fig. 4 en 6 m) geraakt. 



*) Zie pag. 148. 



f) Zie pag. 151 en 152. 



