( 104 ) 



werking van het zwavelzuur langer weerstand biedt; in dit 

 geval is hare opzwelbaarheid geringer. Bij een weinig 

 sterkere inwerking van het zwavelzuur /wellen ook de 

 oudere lagen op ; voornamelijk is dit het geval met de 

 buitenste gedeelten (fig. G c), welke na de zwelling eene 

 duidelijke cellulose-reactie vertoonen ; de grenshuidjes (fig. 

 G g), welke meer resistent tegen zwavelzuur zijn, hebben 

 geen sterke zwelling ondergaan en hebben zich slechts 

 weinig gekleurd. De wijziging, welke de binnenste gedeelten 

 der lagen ondergaan, is eene verhouting; men kan zich 

 hiervan door middel van zoutzuur en phloroglucine over- 

 tuigen ; wanneer de secundaire wand nog slechts enkele lagen 

 dik is, neemt hij hiermede reeds eene roode kleur aan. 



In volwassen toestand (fig. 8) bezitten de Vellen der 

 kernscheede langs den binnenwand, de zijwanden, den boven- 

 en den benedenwand, eene sterk ontwikkelde secundaire ver- 

 dikking, welke duidelijk een' laagsgewijzen bouw vertoont; 

 soms valt ook langs den buitenwand eene zeer geringe ver- 

 dikking waar te nemen. Langs de zijwanden, den boven- 

 en den benedenwand is de secundaire verdikking (tig. 8 en 

 11 s. w.) ten opzichte van het linnen eenigszins convex ; ze 

 wordt minder sterk, naarmate ze den buitenwand nadert. 

 Het lumen, dat in volwassen toestand is overgebleven, bezit, 

 op de dwarse doorsnede gezien, een' min of meer duidelijk 

 driehoekigen vorm. 



De secundaire lagen breiden zich uit langs den binnen- 

 wand, de zij- en de dwars wanden. De eerste of buitenste 

 laag omgeeft dikwijls ook het lumen aan de buitenzijde ; 

 soms is dit ook het geval met een paar der volgende. Men 

 kan zich hiervan overtuigen door de kernscheede in jeug- 

 digen toestand met iodium en niet te geconcentreerd zwa- 

 velzuur te behandelen ; men neemt dan tevens waar, dat de 

 lagen aan de binnenzijde de grootste dikte verkrijgen (fig. 

 G en 7 j. 1. en e. 1.). 



Bij behandeling met iodium en niet te geconcentreerd 

 zwavelzuur kleuren de secundaire lagen zich blauw, behalve 

 bij den binnenwand, waar ze eene meer gele kleur aan- 

 nemen. Vervolgens (zie fig. 9) zwellen ze op, tengevolge 



