( 166 ) 



sterende driehoekjes ingenomen, welke door phloroglucine en 

 zoutzuur rood gekleurd worden. 



In volwassen staat zijn de cellen der kernscheede zeer 

 in de lengte uitgerekt (zie fig 10 en 11). Bij sommige 

 wortels zijn de primaire zijwanden duidelijk gegolfd (fig. 

 10) en telde ik gemiddeld 190 golven op den mM; bij 

 andere wortels of gedeelten daarvan daarentegen, vertoon- 

 den de primaire zijwanden geen golving of waren ze slechts 

 eenigermate geslingerd. Op grond van door mij gedane 

 metingen neem ik aan, dat het ontbreken der golving bij 

 sommige wortels niet moet toegeschreven worden aan een 

 uitrekken in de lengte der cellen na de vorming van den secun- 

 dairen wand, zooals Caspary *) en na hem van Tieghem *) 

 aangenomen hebben voor die planten, waarbij een secundaire 

 wand tot ontwikkeling komt. Bij 7 volwassen cellen, welke 

 vam eene duidelijke golving voorzien waren, verkreeg ik voor 

 hare lengte als gemiddelde uitkomst 0,345 mM, bij 28 an- 

 dere eveneens volwassen cellen, welke echter geen golving 

 of slechts eene geringe slingering vertoonden, 0,3375 mM. 

 Zeven metingen bij een praeparaat, waarbij de kernscheede- 

 cellen gemiddeld 194 golven op den mM bezaten, maar nog 

 van geen secundaire lagen voorzien waren, gaven tot ge- 

 middelde uitkomst voor de lengte eener cel 0,273 mM. Dit 

 laatste cijfer is wel iets geringer dan die, welke ik bij vol- 

 wassen cellen verkreeg, doch men moet hierbij in aanmer- 

 king nemen, dat de cellen der kernscheede onderling zoozeer 

 verschillen, dat sommige eene meer dan dubbel zoo groote 

 lengte verkrijgen als andere. 



Het verdwijnen der zwarte lijnen langs de primaire zij- 

 wanden bij de vorming van den secundairen wand, schrijf 

 ik toe aan het groote verschil in lichtbrekend vermogen 

 tusschen dezen laatsten en de middelstof, waarin de primaire 

 wand zich voorheen bevond. 



*) Zie pag. 143. 



